Recensie

Recensie Film

Nieuwe invulling aan idee dat eten en erotiek innig verbonden zijn

Komedie Liefhebbers van het eerdere werk van de Britse filmmaker Peter Strickland zullen veel herkennen in het wonderlijke maar weer hoogst originele ‘Flux Gourmet’. Droge humor kruidt de film.

Het ‘culinaire collectief’ van Elle di Elle (Fatma Mohamed) geeft provocatieve optredens, in ‘Flux Gourmet’.
Het ‘culinaire collectief’ van Elle di Elle (Fatma Mohamed) geeft provocatieve optredens, in ‘Flux Gourmet’.

Het lukt Elle di Elle maar niet een naam te bedenken voor haar ‘culinaire collectief’ dat provocatieve optredens geeft waarbij voedselbereiding en geluidsexperimenten gecombineerd worden. Ze hebben een residentie in een landhuis dat gerund wordt door de excentrieke Jan Stevens, ook hun sponsor. Na hun performances volgen steevast orgieën.

In Flux Gourmet geeft de Britse filmmaker Peter Strickland een geheel nieuwe invulling aan het cliché dat eten en erotiek innig verbonden zijn. Zo bekent Billy, een van Elles assistenten, dat hij een fetisj heeft voor eieren, ook wil hij graag in zijn tepels geknepen worden.

Liefhebbers van Stricklands eerdere films zullen veel herkennen in het wonderlijke maar weer hoogst originele Flux Gourmet: de obsessie met geluid uit Berberian Sound Studio (2013), de interesse in (scheve) machtsverhoudingen uit The Duke of Burgundy (2015) en de kritiek op consumentisme uit In Fabric (2019). In al zijn werk experimenteert hij met vorm, kleur en geluid, verwacht bij Strickland geen traditionele vertelling. Zo keren in Flux Gourmet verschillende segmenten meermaals terug in variaties, van mimescènes in een denkbeeldige supermarkt, waar de protagonisten door koopziekte uiteindelijk ‘dood’ neervallen, tot de fraai verbeelde kookperformances van het curieuze collectief dat zowel interne strubbelingen kent als een conflict heeft met hun weldoener. Met tussendoor nog het in Griekse voice-over gesproken verslag van de maagproblemen van Stones, de schrijver die hun optredens documenteert.

Droge humor kruidt de film. Zo is er de terugkerende grap over het gebruik van een ‘flanger’ (een geluidseffectapparaat) en wordt de huisarts die te pas en te onpas Griekse mythes citeert belachelijk gemaakt. Sommigen zullen Flux Gourmet ervaren als een hermetische film en zich afvragen wat Strickland nou eigenlijk betoogt. Maar prikkelend is de film zeker, met zijn geestige dialogen over de patriarchale functie van een traditioneel kookboek, bedoeld om de vrouw in de keuken te houden, en de spanning tussen behoud van je integriteit en water bij de wijn doen. En van conceptuele kunst met al te veel pretenties moet hij overduidelijk niets hebben.

Film Bekijk een overzicht van onze recensies over film