‘Goed plannen is de basis, dat ben ik nu pas aan het leren’

Verdienen & uitgeven Wendo Kroon (56) werkt als filmmaker, producent en officemanager in Arnhem, waar ze ook eigenaar is van een café. „Mijn werk heb ik altijd zelf moeten verzinnen.”

Foto Bob van der Vlist

in

‘Vanaf mijn veertiende werk ik in de horeca. Begonnen bij de afwas, daarna in de bediening - je weet het wel. Ik heb van alles gedaan: scheepskok in de Stille Oceaan, gewerkt op boerderijen in Australië, het maken van kinderprogramma’s voor televisie. Na een grote reis ben ik eind jaren negentig in Arnhem terechtgekomen.

„In 2017 heb ik daar een eigen café geopend - café Kroon - maar de coronaperiode veranderde alles. Het café moest dicht, mijn vof-compagnon overleed en ik ben zachtjes aan weer begonnen als filmmaker. Als oplossing is de uitgever van het muziekblad Lust For Life Magazine afgelopen jaar in de vof van het café gestapt en is de redactie van het blad hierheen verhuisd. Doordeweeks is hier hun kantoor en van donderdag tot en met zaterdag zijn we open als café - daarom gaan we volgend jaar café Lust for Life heten.

„Zelf ben ik gestopt met het werk achter de bar en probeer ik rond te komen als filmmaker. Ik heb inmiddels een filmproductie gemaakt voor het Mediafonds Arnhem en ik werk bij een communicatiebureau aan interne video’s voor overheden. Daarnaast verdien ik ook wat bij het muziekblad, daar verzorg ik samen met een collega de klantenservice. Uit het café haal ik zelf geen inkomsten meer, maar ik doe wel de administratie. Vaak op zondag, in mijn pyjama.

„Mijn financiën zijn altijd natte vingerwerk geweest, maar nu met het café is dat veranderd. Er moet personeel betaald worden, er zijn leningen en belastingen. Ik werk nu gestructureerder, ook in mijn privéleven. Vroeger zat alles in mijn kop, de hele agenda. Nu heb ik een planner gekocht, van papier. Goed plannen is de basis, dat ben ik nu pas aan het leren.”

uit

‘Ik ben gewend om met weinig te leven. Vroeger had ik als alleenstaande moeder met dochter veel minder. Ik deel veel. Als ik moet reizen voor mijn filmklussen neem ik de trein of leen ik een auto en betaal ik de benzine. Ik doe mijn was bij de buurman en als ik een heel brood koop, geef ik de helft weer aan hem. Aan kleding geef ik geen geld uit: van vriendinnen en mijn dochter krijg ik vaak oude kleren, en als ik iets heb wat mij niet meer past, geef ik dat weer weg. Zo zorgen we een beetje voor elkaar. Het is eigenlijk wel leuk, ik weet niet beter.

„Ik ben heel lang kok geweest, maar als ik thuis ben, heb ik geen zin om te koken. Ik kook vaak één keer, en eet daar drie dagen van. In mijn eigen kroeg geef ik wel geld uit. Ik ben daar graag, het is een verlengde van mijn huiskamer.

„Uiteindelijk werkt mijn karakter niet mee met mijn verlangen om een regelmatig leven te leiden. Ik zie altijd iets wat ik wil doen of maken. Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt - al heb ik later nog wel gestudeerd - maar door zo’n rommelige start kom je toch moeilijker aan de bak. Nu leer ik weer Portugees en heb ik tweewekelijks les in gebarentaal, zodat ik ook slechthorenden in het café kan helpen. Dus ik blijf maar improviseren en mijn eigen werk verzinnen. Maar na al die jaren weet ik: uiteindelijk komt het financieel altijd wel goed.”