Recensie

Recensie Auto

Het leer vegan, de batterij kobalt- en nikkelvrij

Alles moest ludiek en tegendraads, alles moest beleving zijn, schrijft over de Atto 3.
Foto Merlijn Doomernik

Daar is de volgende Chinees. Deze komt rechtstreeks van Mars of het theater van de lach, afhankelijk van hoe en waar je kijkt. Het buitenaardse zweefscherm op het dashboard is elektrisch kantelbaar, en dan heb je het echte fuifnummer nog niet gezien. In de voordeuren heeft de Atto 3 van BYD, afkorting van Build Your Dreams, aan beide zijden drie snaren, onder de armleuningen gitaarachtig gespannen van een trommelvormige luidsprekerbehuizing naar het kaartenvak. Daarop tokkel je in je stekker-suv de aanvangsnoten van ‘Egyptian Reggae’, in 1977 de vertederend klunzige hit van het cultgezelschap Jonathan Richman & the Modern Lovers. Zou het sm zijn? Ze klinken als zelfbevlekkende parodie op een Chinese toonladder.

Merkwaardig geval, de Atto 3 – wat anders dan je bij zo’n muzikale auto denkt niet staat voor Derde Acte. De atto is een tijdseenheid, de attoseconde een triljoenste van een seconde, een tijdspanne waarop muziek nooit greep zal krijgen. In de betekenis van tijdgeest is de tijd weer wel een tastbaar kenmerk van de nieuweling. Zijn buiten- en zijn binnentijd zijn uit fase. Terwijl de carrosserie teruggrijpt op een door drommen plagiaatplegers afgelebberd suv-design van een paar burgermodes terug, behoort het leefgedeelte tot de hipste hang-outs op de markt.

Copycats

Als ik hem van buitenaf zonder voorkennis had moeten identificeren had ik Seres 3 gezegd, een andere Chinese nobody – die hier jammerlijk flopte. De aluminiumkleurige sierlijst tussen de led-koplampen, de doorlopende rode lichtband achter, het opgedirkte sierpaneeltje in de C-stijl – je kent ze van overal en nergens. Terwijl de BYD-designstudio in China wordt geleid door de vermaarde Wolfgang Egger, voorheen Audi. Pas maar op met je vooroordelen over Chinese stijlloosheid. Chinese autofabrikanten golden als gewetenloze kleptomanen, die er geen been in zagen om een Europees ontwerp van kop tot kont te kopiëren. Nu zijn Chinese copycats dankzij een stoet weggekochte Europese design-executives steeds vaker autoplagiaat, waarvan Atto. Giles Taylor, ontwerpchef van het merk Hongqi, komt van Rolls-Royce, wat aan de bespottelijk pompeuze Hongqi E-HS9 goed te zien is.

In de Atto 3 speelt elk interieurdetail komedie. De middenarmsteun tekent een loopband in de sportschool na, de versnellingspook de stuwkrachthendel van een vliegtuig. De gestileerde zandgolven in het dashboard, de schijfvormige ventilatieroosters, de als een ring om een speakertje gewikkelde portiergreep: alles moest ludiek en tegendraads, alles beleving zijn.

Terwijl hij, ruim en degelijk, van zichzelf geen feestbeest is. Zijn huilerige waarschuwingsgeluid voor voetgangers beklemtoont zijn bedachtzame karakter, dat alleen inwendig uit de band springt en aan de buitenkant uit alle macht neutraal probeert te blijven. Maar hij is goed in meevallen. Hij stuurt beter dan je denkt en volgt commando’s relatief vlot op. Aangenaam is het gemak waarmee hij doet wat BYD belooft. De WLTP-actieradius van 420 kilometer haalt hij tot op de kilometer. De zogenaamde blade-batterij met zijn terracottaleger van staande lamellen behoort volgens BYD, ook batterijenfabrikant, tot de veiligste en duurzaamste op de markt.

Drie kleine bezwaren. Ten eerste klaagt hij continu dat ik te hard rijd. Ten tweede daagt hij me vanaf zijn achterklep uit Dromen Op Te Bouwen, terwijl ik in de afbraakfase zit. En rond zijn buitenspiegels hoor ik enig windgeruis. Maar het leer is vegan, de batterij kobalt- en nikkelvrij, de uitrusting riant, en in de Euro NCAP-crashtest haalde hij vijf sterren.

Ook de prijs is goed. De Design-versie kost inclusief de warmtepomp waarvoor VW duizendvijftig euro in rekening brengt, net geen 45.000 euro, de nauwelijks minder weelderige basis-BYD tweeduizend minder. Voor een VW ID.3 met warmtepomp en een enkele optie zit je snel boven de 47 mille.

Dat deze ID.3 de benchmark is voor de Chinezen, tonen de identieke vermogens- en prestatiecijfers van de Atto 3 aan. Maar zijn echte Duitse tegenhanger is in dit suv-genre natuurlijk VW’s ID.4, en die is op zijn armoedigst al vijfduizend euro duurder. Bovendien is de BYD dankzij de zelfredzaamheid van de Chinezen, die niet met chiptekorten kampen, in tegenstelling tot Europese en nu ook Koreaanse stekkeraars direct leverbaar. De ruim 100.000 auto’s die autoverhuurder Sixt recent bij BYD bestelde, had geen Europese fabrikant kunnen leveren. Zo snel kantelen op wereldschaal de machtsverhoudingen. Zorgwekkend. Het blijft handel uit de dictatuur van Xi, met alle ethische dilemma’s en economisch-politieke risico’s van dien. Nog zorgwekkender is dat het prima spul is.