Opinie

Geen spat

Na veertig jaar staan we verbijsterd tegenover elkaar in de wachtkamer van een ziekenhuis. Even sprakeloos. En voor we de tijd hebben om elkaar te verzekeren dat we geen spat veranderd zijn, wordt zijn naam omgeroepen. Daar gaat hij, achter zijn rollator. Over zijn schouder roept hij nog, zonder een zweem van ironie, „Tot over nog eens veertig jaar, ma belle”.

Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl