Varkensredder Daniël: ‘Elk dier heeft een eigen persoonlijkheid’

Veel mensen willen iets goeds doen. Deze week: je inzetten voor dierenwelzijn.

Foto Folkert Koelewijn

Met kop en schouders steekt hij boven de andere demonstranten uit, Daniël (24, achternaam bij de redactie bekend), trainee ambtenaar én bevlogen lid van actiegroep Animal Save. In zijn winterjas staat hij op de parkeerplaats van Westfort Vleesproducten in IJsselstein, samen met een tiental andere demonstranten te wachten op de volgende vrachtwagen met zo’n tweehonderd varkens. Hun doel: de dieren een laatste groet brengen – en aandacht vragen voor hun lijden.

Daniël: „Je hoopt dat je iets voor de dieren kan betekenen in hun laatste momenten.” De blik in zijn grijze ogen is zacht. „In de stallen is vrijwel alles geautomatiseerd, sommige varkens hebben bijna nooit met mensen contact gehad of buitenlucht opgesnoven.”

In het midden van de enorme vleesfabriek zie je een glazen luchtbrug, waar karkassen in een eindeloze rij voorbijtrekken, 750 per uur volgens de Westfort-website, zo’n 10.000 per dag. Daar komt weer een truck met drie verdiepingen varkens, de luiken klappen open. Daniël loopt er naartoe om de dieren te fotograferen en filmen. Hij aait over oren en snuiten. „De varkens staan dicht op elkaar, ze hebben veel schrammen en andere verwondingen”, ziet hij. Maar hun ogen maken de meeste indruk op hem: „Sommige kijken je angstig aan, andere juist gelaten. Nooit denk je: dit zijn gelukkige varkens.”

Vier jaar is hij nu bij Animal Save actief: „Op Facebook zag ik filmpjes van Esther The Wonder Pig, een Canadees varken dat bij twee mannen woont. Met die filmpjes pleiten zij voor een diervriendelijk leven. Ik begon in te zien dat elk dier een individu is met een eigen persoonlijkheid.” Hij verdiepte zich in dierenwelzijn en milieuproblematiek en werd veganist en activist. „Mijn eerste protest was in het kader van de stalbranden.”

Even wennen voor zijn familie in het Westland. Echt verbaasd waren ze niet, zegt hij: „Ik sta erom bekend dat ik voor anderen opkom. Op mijn tiende was ik al bezig met Tibetaans boeddhisme. Daarin staat gelijkwaardigheid centraal, met dieren als levende wezens die net als wij naar geluk streven.” Daniël studeerde Duurzaamheid en Milieu en vertelt over „onze voorouders die plantaardiger aten dan wij denken”, over een slachthuis in Friesland waar inmiddels vleesvervangers worden gemaakt, over hoe politici ondanks de klimaatdoelen de vleeslobby steunen.

„Ongeveer veertig keer heb ik aan een wake deelgenomen, maar het went nooit”, zegt hij. Net als de andere leden van Animal Save post Daniël de foto’s en filmpjes online. „Niet te groot en met een trigger warning, de beelden zijn vaak erg confronterend: mensen die in slachthuizen werken, vertelden me over hun nachtmerries. Ik denk dat niemand die echt ziet wat er met deze dieren gebeurt, het van zich af kan zetten.” Ferm: „Je wilt het de wereld vertellen.”