Reportage

In Rotterdam is het steeds de vraag of de sfeer omslaat

Winst Marokko Marokko plaatst zich na decennia voor de achtste finale. Het blijft lang feestelijk in Rotterdam. „Geen rellen tot nu toe. Dat is goed.” 

Supporters van het Marokkaanse elftal vieren feest in Rotterdam na een zeldzame plaatsing voor de achtste finales.
Supporters van het Marokkaanse elftal vieren feest in Rotterdam na een zeldzame plaatsing voor de achtste finales. Foto Olivier Middendorp

Oorverdovend gejuich in loungecafé/restaurant Dalia aan de 1e Middellandstraat in Rotterdam als Hakim Ziyech al na vijf minuten scoort. De witlederen banken en zitjes zitten stampvol met Marokkaanse Nederlanders en de sfeer is top. Verschillende mannen hebben een dag vrij voor de wedstrijd. Vrouwen zijn er niet.

Het is nooit zo druk op een doordeweekse dag, hadden bezoekers eerder gezegd, terwijl ze voetje voor voetje naar binnen schuifelen. Binnen drinken ze een Marokkaanse thee, icetea of cola, sommigen roken waterpijp. Zoete dampen vullen de overvolle ruimte.

Het gaat ook niet om zomaar een wedstrijd. Voor het eerst sinds 1986 kan Marokko zich weer plaatsen voor een achtste finale. Het elftal plaatste zich vaker niet dan wel voor het wereldkampioenschap.

Negatief beeld

Na een overwinning van het Marokkaanse team afgelopen weekend braken rellen uit in Rotterdam, ook in Amsterdam en Den Haag. Die ongeregeldheden zitten veel Marokkaanse Nederlanders zo dwars dat ze er zelf steeds over beginnen. Een groep jongeren zorgt voor een extreem negatief beeld. En wie zitten daarmee? Juist.

In Marokko was de sfeer afgelopen zondag juist goed: ‘Dit heeft niets met Marokko of Marokkanen te maken’

We hebben al niet zo’n beste naam, lacht Yassin (28). Hij werkt met jongeren in de gesloten jeugdzorg. De jongen (22) naast hem werkt in de ouderenzorg. Hij neemt een trekje van zijn waterpijp met appelsmaak. „Vanochtend half zeven begonnen, zes uur op. Na het werk hierheen gehaast.”

De wijkagent komt binnen. „Even sfeertje proeven.” Hij gaat even alle zaakjes langs. Zou het rustig blijven? Hij hoopt van wel. Hij kent veel Marokkaanse Nederlanders die boos waren over de rellen, zegt hij.

Ja, precies, zegt de broer van de eigenaar, met een zwart petje: „Die boys zijn hier geboren. En dan ga je dingen kapot maken? Hoe dan?” Zijn naam wil hij niet geven. Hoewel hij niet álle journalisten wantrouwt en hij zelf NRC leest, vindt hij het toch een risico. „Woorden worden zo makkelijk verdraaid.”

De hele avond in het café is een combinatie van jolig enthousiasme voor het verrukkelijk Marokkaanse voetbal en angst voor nieuwe rellen en het stigma dat nog weer eens zal worden versterkt. De waterpijpen vallen bijna om als al in de 22ste minuut het tweede doelpunt valt en iedereen van de witte banken opspringt.

Geschreeuw, gejuich: „Yallah zid.

Cocktails en sushi

In de Pink Elephant, alles in roze en neonkleuren, volgde een groepje meisjes met cocktails en sushi de wedstrijd. „De meeste meisjes kijken thuis op de bank of met vriendinnen. Maar wij vinden het hier gezelliger”, zegt Sara (20). Ook leuker dan met jongens. „Die zijn wat agressiever en fanatieker.” De zaak zit stampvol. Nu maken ze filmpjes van de langsrijdende toeterende auto’s.

De Marokkaanse vlag steekt uit een auto. Foto Olivier Middendorp

Als tegen zessen duidelijk wordt dat Marokko heeft gewonnen, stroomt in een mum van tijd de Kruiskade vol. Auto’s toeteren onophoudelijk, Marokkaanse Nederlanders juichen en roepen, enkele jongens en meisjes hullen zich in de Marokkaanse vlag. Hier en daar wordt vuurwerk afgestoken. Rondom het Kruisplein, daar waar de rellen zich een paar dagen geleden concentreerden, staan politiebusjes – in alle omliggende straten ook politie en ME.

Op het Kruisplein trekt een groepje jongeren capuchons over het hoofd en een col voor het gezicht.

„Ik blijf expres op afstand en doe geen skimasker op”, zegt Amin (14), die staat te kijken. „Dan houden ze me zeker aan. En ik ga ook niet dicht op de mensen staan die vuurwerk afsteken.” Hij gaf net zijn naam door aan een agent die van iedereen foto’s nam. Zijn vriend Eugène (17): „Zolang je niks fout doet, is er niks aan de hand.” Samen lopen ze weg. De Afghaans-Nederlandse Mehdi (21) staat op een afstand te kijken naar het vuurwerk dat afgestoken wordt op het plein. „Geen rellen tot nu toe. Dat is goed”, zegt hij.

Yasmine (23) heeft de wedstrijd thuis met familie gekeken. Na de wedstrijd lopen ze naar het Kruisplein. „We zijn trots op onze jongens.” Zij hoopt dat de avond rustig blijft.

Tegen half acht lopen de voetbalsupporters van het plein de West-Kruiskade op. Halverwege de straat wordt er meer vuurwerk afgestoken. De knallen worden harder. Er is ook meer politie. Via een megafoon wordt iedereen gevraagd om weg te gaan, maar in plaats daarvan wordt volgens de politie met stenen en vuurwerk gegooid naar politieauto’s. De ME vormt een linie en drijft iedereen weg. Om half negen is het leeg.

Correctie (4 december 2022): In een eerdere versie van dit artikel was café Dalia ten onrechte aan de Kruiskade gesitueerd. Dat moet de 1e Middellandstraat zijn en dat is hierboven verbeterd.