Recensie

Recensie Film

Ladderzat op het lavastrand in tragikomedie ‘Stromboli’

Drama Elise Schaap en de Britse acteur Tim McInnerny stelen de show in de film naar Saskia Noorts bestseller ‘Stromboli’, die begint als komedie en eindigt als drama.

Sara (Elise Schaap) moet in het reine komen met een jeugdtrauma, in ‘Stromboli’.
Sara (Elise Schaap) moet in het reine komen met een jeugdtrauma, in ‘Stromboli’. Foto Mark de Blok

Lazarus met een spafles vol wodka op het zwarte lavastrand van het Italiaanse vulkaaneilandje Stromboli. Dat lijkt het doel van Sara, een toprol van Elise Schaap, in Stromboli, Michiel van Erps filmbewerking van Saskia Noorts gelijknamige succesroman.

Sara is naar dat eiland „waar mijn dochter is verwekt” gevlucht na een gezinscrisis met haar man en puberdochter in Nederland, zo blijkt uit korte flashbacks. Ze ontmoet een dorstige Britse toerist, gespeeld door Tim McInnerny, die haar vertelt dat hij daar een zoek-je-zelf-cursus ‘From Fear to Love’ volgt.

Als Sara na dronken perikelen uit haar huisje wordt gegooid en de blonde cursusleider ontmoet die haar als Jezusachtige verlosser voorkomt, voegt ze zich bij die therapiecursus. Ze maakt kennis met de mede-cursisten, allemaal worstelend met hun problemen. Zoals de stoere Belg met wie ze het bed induikt.

De toon lijkt gezet voor een zwarte komedie. Over een zweverige traumaverwerkingscursus, waarbij tofoe-eten en op-elkaar-lig-yoga verplicht zijn. De acteurs, niet alleen Schaap maar de hele internationale cast, is erg op dreef in die soms geestige scènes. Met name McInnerny als gekwelde Britse homo is een genot om naar te kijken. Maar Noorts roman, hoewel soms humoristisch, gaat uiteindelijk over de verwerking van Sara’s jeugdtrauma: verkrachting door een buurjongen, waarover ze weigert te praten.

In het boek is dat snel duidelijk. Maar in de film, een ‘dramacomedy’ volgens de regisseur, duurt dat even. Doordat Sara haar trauma wegstopt, blijft dat voor de kijker ook wat vaag. Ondanks verontrustende flashbacks en nachtmerrieflarden waarin Sara ronddoolt op stomende zwarte sintelvelden op de vulkaanflank.

De climax aan het eind, een therapiesessie waarin cursisten Sara’s tot dan toe verzwegen verkrachting naspelen, voelt daardoor wat bleek. Een bevrijdende confrontatie voor Sara, zeker. Waarbij de al lang rommelende vulkaan dan ook nog even symbolisch uitbarst. Maar voor de kijker is de zwarte komedie dan helaas al verdampt op de hete vulkaanflank.

Dat Stromboli uiteindelijk toch een gunstige indruk achterlaat, komt niet door dit slot, maar door de geweldige acteursploeg, die enorm op stoom is op de komediekant van deze hete berg.