Brieven

Inlichtingendienst

Met een ex-AIVD’er als medewerker is niets mis

Brieven

Ik heb met verbazing kennis genomen van het artikel Ex-AIVD’er deed beveiliging site De Correspondent (17/10). Ik neem afstand van de suggestie die uit het stuk spreekt dat je als oud-medewerker van een inlichtingen- en veiligheidsdienst niet meer te vertrouwen bent als je een keer van baan zou willen wisselen. In een verklaring spreekt de redactie van De Correspondent van „een aantal onjuistheden en onzorgvuldigheden”.

Een discussie over de raakvlakken tussen de journalistiek en de AIVD gaan we niet uit de weg. Dat zijn we ook aan onze stand verplicht. En dat hoort ook zo in een gezonde democratische rechtsstaat. Wij denken dat zo’n discussie gebaat is bij een genuanceerde benadering van ons werk, ook door de journalistiek. De lijn is zo helder en simpel als hij maar zijn kan: ook AIVD’ers maken soms een overstap naar iets anders. En als oud-dienstmedewerker mag je vertellen waar je hebt gewerkt, met die beperking dat je misschien niet veel kan zeggen, zeker als het om staatsgeheimen gaat.

Daarmee laten zij de AIVD en het bijzondere werk dat ze daar mochten doen, achter zich. En verbinden zij zich vanzelfsprekend aan de nieuwe broodheer. Dat mag je van iedereen verwachten. De suggestie dat er een geheime agenda is bij oud-medewerkers doet onrecht aan de collega’s die zijn vertrokken.

AIVD’ers behoren in hun veld tot de besten in het vak. Onze expertise is gewild. En als je als organisatie een van onze mensen binnenhaalt, weet je ook dat iemand integer is én geheimen kan bewaren. Jouw geheimen! Dus: een oud-dienstmedewerker als cyberspecialist je organisatie binnenhalen? We kunnen ze eigenlijk niet missen maar als ze toch overstappen heb je als organisatie een goede keuze gemaakt.


directeur-generaal AIVD