Recensie

Recensie Film

Verfrissende komedie over een weduwe op zoek naar een orgasme

Komedie ‘Good Luck to You, Leo Grande’ toont hoe simpel het kan zijn om een onderhoudende én frisse film te maken.

Leo (Daryl McCormack) en Nancy (Emma Thompson) in ‘Good Luck to You, Leo Grande’.
Leo (Daryl McCormack) en Nancy (Emma Thompson) in ‘Good Luck to You, Leo Grande’.

Ze heeft een lijstje gemaakt: orale seks bij hem, orale seks bij haar, standje 69, zij bovenop, op z’n hondjes. Hoe haalbaar dit allemaal is in de door haar geboekte tijd, weet ze niet. „Ik heb geen referentiekader.” De gepensioneerde middelbareschoollerares Nancy Stokes (Emma Thompson) wil na de dood van haar echtgenoot eindelijk goede seks hebben. Misschien zelfs een orgasme. Én niet met een leeftijdsgenoot, maar met een jongeman, dus maakt ze een afspraak met sekswerker Leo Grande (Daryl McCormack).

Good Luck to You, Leo Grande toont hoe simpel het kan zijn om een onderhoudende en verfrissende film te maken. Twee mensen in een doorsnee hotelkamer met dialogen die oprecht en grappig voelen, maar het ongemak niet schuwen. Want de grootste hindernis van Nancy blijkt niet het vinden en boeken van een aantrekkelijke jongeman – Leo blijkt even knap als op z’n website – maar over haar eigen vooroordelen en ingesleten patronen heenstappen. Het nare beeld dat deze weduwe heeft van zichzelf en van sekswerkers, is hardnekkig.

Lees ook een interview met de makers van ‘Good Luck to You, Leo Grande’

De dialogen tussen Nancy en Leo zijn spitsvondig en geestig, maar voelen toch natuurlijk. Zo worden Nancy’s aarzelingen bij wat ze aan het doen is – „Je bent vast een heel kwetsbare jongeman” – niet zomaar overwonnen. Je ziet hoe Leo haar twijfels soepel en professioneel wegneemt met een kwinkslag of zachte blik, waarna ze toch weer opduiken.

De film speelt slim met vooroordelen. Soms wordt ermee gespot – Leo die grapt dat hij zijn werk doet „om te sparen voor een universitaire studie”. Soms wordt getoond dat ze een kern van waarheid bevatten, maar dat alles genuanceerder ligt dan eerst gedacht.

Die nuance ontstaat ook door het ontwapenende spel van Thompson en McCormack, die perfect lijken gecast. Zij is volstrekt overtuigend als tuttige schoollerares die haar eigen lichaam en leven nooit heeft durven omarmen. Die zich bloot durft te geven bij iemand die haar echt lijkt te zien, al is het tegen betaling en vooral fantasie.

McCormack straalt een hypnotiserend soort sensuele rust uit die suggereert dat hij dit werk al jaren doet en oprecht geniet van zijn baan. Je gelooft dat een vrouw als Nancy haar pantser bij hem durft te laten zakken, het resulteert onder meer in een even liefelijke als aandoenlijke dansscène.

In sommige landen zal het pleidooi voor de legalisatie van sekswerk in de film vooruitstrevend zijn. Maar ook in landen waar prostitutie niet illegaal is, voelt de film bij momenten als een verademing. Een realistisch, naakt vrouwenlichaam van 62 zie je niet zo vaak in Angelsaksische bioscoopfilms. Net zo min als open gesprekken over wat het doet met jongeren als hun de kans wordt ontnomen op hun eigen manier hun seksualiteit te ontdekken. Al helemaal als dat is omdat buitenstaanders „verkeerde ideeën” zouden kunnen krijgen.