Alles is duurder, behalve bij ’t Pleintje op Scheveningen

De koffie-barometer Haagse koffiekiosken gaan vroeg open, als de schilders, bouwvakkers en andere zelfstandige ondernemers aan hun werk beginnen. Bij ’t Pleintje op Scheveningen kost de koffie 1,25 euro.

Theo is de eerste als koffiehuis ’t Pleintje om half zeven ’s ochtends opengaat. Daarna komt Arno binnen. En dan Cor. Zonder dat ze hoeven te bestellen, zet eigenaar Frits Hubel koffie neer. Hij weet hoe zijn klanten hun Haagse bakkie drinken. Zwart, met melk of koffiemelk, met suiker of een zoetje. Hier geen opsmuk, een kopje is 1,25 euro. „Alles is duurder geworden”, zegt Cor Bakker (61). Maar niet de koffie bij ’t Pleintje.

Bakker heeft een slagerij om de hoek van het koffiehuis, een bruine houten kiosk voor het Scheveningse museum Muzee. Voor de eeuwwisseling telde Den Haag een stuk of vijftig van dit soort koffiekiosken, nu nog maar de helft. Ze dateren uit de tijd dat arbeiders hun salaris in de kroeg uitbetaald kregen – en dat vervolgens meteen grotendeels opdronken. De Volksbond tegen Alcoholmisbruik richtte daarom eind negentiende eeuw deze koffiehuizen op.

’s Ochtends vroeg vind je in ’t Pleintje, bij Frits Hubel (54) en zijn echtgenote Anja, bouwvakkers, schilders, zelfstandige ondernemers. ’s Middags ook studenten van de nabijgelegen hotelschool. De soep van ’t Pleintje is in de wijde omtrek beroemd. Die kost 3,25 euro, erwtensoep 50 cent meer. Om zeven uur ’s ochtends zijn het vooral witte puntjes ei die worden besteld. Soepel flipt Frits de eieren op de bakplaat om. De gekookte eieren heeft hij al gepeld.

Kai van der Voort (33) schuift aan en wijst op de voorpagina van De Telegraaf, die met AD/Haagsche Courant op de houten tafeltjes ligt. Het is de dag na Prinsjesdag en net is bekend geworden dat er een prijsplafond voor gas en elektriciteit komt. Hij zegt: „Ik zat al op 300 en zou 650 moeten gaan betalen.”

Van der Voort had een slagerij in de binnenstad, bij paleis Noordeinde. Na een storing in het koelsysteem en de vele wegwerkzaamheden in de buurt ging het niet meer. Nu staan hij en „zijn meissie” Wendy in de slagerij van haar vader Cor.

Frits Hubel werkt in het koffiehuis sinds 2002. Hij heeft het koffiehuis overgenomen van zijn ouders. Foto Aurélien Gobau

Disneyland

Uit eten gaan doen hij en Wendy allang niet meer. Ze gingen nog wel eens naar de Van der Valk. En op Prinsjesdag, als Haagse basisschoolleerlingen vrij zijn, zijn ze naar attractiepark Drievliet in Rijswijk geweest. Betaald door vader Cor Bakker. Van der Voort: „Anders had het niet gekund. Ik moest 162 euro afrekenen.” Ze zouden graag met de kinderen naar Disneyland gaan: dat betekent eerst de boot verkopen. Dat is zijn spaarpot, hij spaart verder niet.

Het prijsplafond voor energie komt goed uit, denkt hij: „Nooit eerder heb ik op de kinderbijslag zitten wachten.” Nu wel. Maar hij zegt ook: „Het is vooral fijn voor mensen onderaan.” Want hij heeft het zo slecht nog niet, vertelt hij, hij heeft nog een huis kunnen kopen. De anderen knikken. Ook zij vinden dat de gestegen prijzen voor ánderen een groter probleem kunnen worden.

Bakker zegt: „De kip is al 2 euro per kilo duurder bij de inkoop. Van de week weer: 25 cent erbij.” Hij vertelt dat hij langs een supermarkt reed aan de andere kant van Den Haag: „Vijfvijfennegentig stond er op het raam. 5,95! Daar koop ik het niet voor.” En even later: „Dat is andere kwaliteit hè, getumbeld.” Dit betekent dat er water is toegevoegd aan het vlees. Er komt misschien een moment dat hij de gestegen kosten aan zijn klanten moet doorberekenen, zeker als de energieprijzen verder stijgen. „De koeling hè.”

Op Scheveningen is het soms zo’n hip gedoe met havermelk-decaf-lattes. Die houding! Hier kan je zonder oordeel zitten

Mandy van der Ende fysiotherapeut

Theo Nederpelt (70) heeft het over „een beetje schipperen met de prijzen”. Hij verkoopt bloemen bij de Haagse Markt, in de multiculturele wijk Transvaal. Een luxe item? Welnee, zegt hij: „Al die verschillende culturen hebben bloemen nodig voor hun eigen feesten. Als Marokkanen iemand ten huwelijk vragen, doen ze dat met 150 rozen. Ik ben een van de goedkoopste, dus ze komen bij mij.” Lichtjesfeest, ook bloemen. Offerfeest, dan ook. „Als je je aan kerststukjes hebt vastgehouden, krijg je het moeilijk.”

Hij merkt het wel hoor, de gestegen gasprijzen. Veel tuinders hebben opgezegd bij de veiling. „Die kassen moet je volblazen.” Thuis heeft hij er geen last van: „Ik heb nooit de kachel aan.”

Om half acht wordt het drukker in ’t Pleintje. Fysiotherapeut Mandy van der Ende (38) gaat zitten, ze is de enige vrouw tussen de mannen. Ze zegt: „Op Scheveningen is het soms zo’n hip gedoe met havermelk-decaf-lattes. Die houding! Hier kan je zonder oordeel zitten.” Soms komt ze ook lunchen. Ze vraagt aan eigenaar Frits Hubel om een broodje kaas om mee te nemen.

Minder vaak naar Friesland

Bezuinigen? Ze moet even nadenken en zegt: „We negeren het een beetje.” Ze vertelt dat de boodschappen duurder zijn, en zij en haar partner verwachten dat de huisbaas misschien de huur gaat verhogen. Die is „inclusief”, dus gas, water en licht zitten bij de huur in. En dan vertelt ze dat ze „een stuk minder” naar Friesland gaan. Daar woont de familie van haar partner: „Op en neer kost toch 100 euro aan benzine.”

Even na achten kijkt Marco Vrolijk op de klok aan de muur. ‘Zijn jongens’ zijn er nog niet, in ’t Pleintje verdeelt hij het werk van die dag. De drie, in grijze bedrijfstruien, komen binnengedruppeld. Van alle klanten in de koffiekiosk merkt Vrolijk het meest van de gestegen energieprijzen. Hij heeft een kozijnenbedrijf. Hij zegt: „Iédereen wil nu dubbel of triple glas.”

Koffiehuis ’t Pleintje Foto Aurélien Gobau