Opinie

‘De wereld is groter dan alleen onze eigen leventjes’

Als je het mij vraagt Deze week werd bekend dat er geen extra aanmeldcentrum voor vluchtelingen komt in Bant (NO-polder): ‘geen draagvlak voor.’ Lise Simonis wijt dit deels aan eenzijdige berichtgeving in de media

Lise Simonis (16) is leerling in 5-vwo van het Leonardo College in Leiden:

„Ik vind dat Nederlanders zich meer in andere mensen moeten verdiepen. De wereld is groter dan alleen onze leventjes.

„Bij mij thuis kijken we regelmatig naar het Journaal en het Jeugdjournaal. Ik zie beelden en uitspraken waarvan ik wel eens schrik. Wat mensen denken over allerlei problemen wordt ook door de media beïnvloed. Vaak geven journalisten het woord aan mensen die heel hard van alles mogen roepen en vooral bezig zijn met eigenbelang. Zo ontstaan eenzijdig beelden over allerlei kwesties.

„Dat zie je duidelijk bij het nieuws over vluchtelingen. Veel mensen vonden het een schande dat vluchtelingen in Ter Apel afgelopen zomer buiten moesten slapen. Maar uitspraken die het nieuws halen, komen vaak van mensen die zeggen: nee, bij mij in de buurt kunnen echt geen vluchtelingen komen wonen, want dan krijgen we hier ook criminelen, dan kunnen onze kinderen niet meer veilig buiten spelen.

„Journalisten zouden vluchtelingen zélf vaker aan het woord moeten laten. Dan ga je als Nederlander beter begrijpen wie die mensen zijn. Waarom zijn ze gevlucht? Wat hebben zij meegemaakt? Dat zou echt helpen, denk ik: dat mensen elkaar dan beter leren kennen en begrijpen.

„Met vriendinnen en vrienden praat ik trouwens niet zo vaak over dit soort onderwerpen. Ja, we zeggen wel eens: erg hè, van die vluchtelingen. En iedereen ziet klimaatverandering als een groot probleem. Maar echte gesprekken hierover hebben we zelden.

„Thuis bespreken we dit soort dingen wel. En ik heb op school het vak filosofie gekozen. Daar hebben we gesprekken over diepere vragen. Daar ben ik blij mee.

„In één van de eerste lessen van dit schooljaar ging het over identiteit. We spraken over vragen als ‘Wat is mijn identiteit?’, en ‘Hoe vorm ik mijn identiteit?’

„We begonnen met het maken van een lijstje, zo van: je identiteit ontstaat door … En toen schreven we dingen op als: de plek waar je geboren bent, je ouders, je familie, je vrienden, je school, de sporten die je doet, je hobby’s. Maar opeens ging me iets opvallen. Ik zei: ‘Ho, wacht ’s even, dit gaat alleen over onze buitenkant. Maar identiteit heeft toch vooral ook met je binnenkant te maken!?’

„Daar kregen we in de les echt een gesprek over. ‘Wie ben ik? Wie wil ik zijn? Hoe ontstaan mijn meningen?’

„Sociale media wakkeren de aandacht voor oppervlakkige buitenkant-dingen aan. Je ziet alleen maar de leuke dingen van elkaar, en heel veel reclame. Dan ga je denken dat dit de normale wereld is. En dan ga je je afzetten tegen alles wat je vreemd vindt.

„In deze filosofieles over identiteit besefte ik weer – zoals wel vaker – hoe bevoorrecht ik ben. Ja, ik heb echt geluk gehad. Neem alleen al het feit dat ik filosofie als schoolvak kan kiezen. Van mijn jaar hebben maar vier leerlingen dit gedaan. Hiervoor hebben wij dus één leraar, met z’n vieren!

„Als je beseft hoe bevoorrecht je bent, kun je meer begrip krijgen voor mensen die het minder getroffen hebben. Zoals vluchtelingen. Laten we niet vergeten dat het ménsen zijn, met allemaal hun eigen identiteit.”

Opgetekend door Gijsbert van Es