Portret van uw hond of kat voor het goede doel

Schilderijen Bij kringloopwinkel Hoppa! in Amsterdam schildert een gepensioneerde professor uw knuffelhond of troetelpoes ter grootte van een stoeptegel.

Frits Boer voor kringloopwinkel Hoppa! in de Van Woustraat.
Frits Boer voor kringloopwinkel Hoppa! in de Van Woustraat. Foto Simon Lenskens

Een archeologe bestiert een winkeltje in tweedehands spullen en maakt daar reclame voor een psychiatrieprofessor die een portret van uw hondje schildert. Ziedaar de verrassende werkelijkheid aan de Van Woustraat 234.

‘Hoppa!’ heet de kringloopwinkel die Jana Ehrich en Hella de Kok eind vorig jaar openden. Later scheidden hun wegen zich en zette De Kok de winkel in haar eentje voort: dat wat in een buurtwebsite „een knettergek tweedehands warenhuisje” heet. Kun je wel zeggen van een archeologe met spulletjes die nog moeten worden opgegraven, pas over een paar honderd jaar. Zeven vrijwilligers staan haar daarbij achter de knalgele voorgevel terzijde.

Kringloopwinkel Hoppa! in de Van Woustraat. Foto Simon Lenskens

Welnu, tot de vriendenkring van Hella de Kok (33) behoort emeritus hoogleraar kinderpsychiatrie Frits Boer en die heeft, ruim tien jaar na zijn pensionering, een heel andere wending aan zijn leven gegeven. Daardoor prijkt in Hoppa!, temidden van glaasjes, vaasjes, speelgoedjes en de rest, een wervend paneel voor de portretten die Boer bereid is te schilderen van uw knuffelhond of troetelpoes. Daarbij staan geschilderde voorbeelden afgebeeld van een bonafide herdershond met de tong actiebereid uit de bek hangend en een poes met rode neus en grote glanzende pupillen die gepaste achterdocht uitstralen. Om op te vreten die twee.

Winst is voor de Voedselbank

En nu de (tweetraps) verrassing: Bello of Poepsie prijkt in olieverf op standaardformaat van 20 x 20 centimeter (ongeveer een stoeptegel) voor slechts 35 euro. Dat zijn de kosten voor het doekje op spieraam en de rest is voor Hoppa! dat al zijn winst schenkt aan de Voedselbank. Frits Boer zelf wil er geen cent aan verdienen.

Foto Simon Lenskens

„Ik vind het zo leuk om te doen”, zegt hij enthousiast. Hij is nu 77 en sinds een paar jaar volgt hij dankbaar schilderlessen bij het kunsteducatiecentrum MK24 aan de Mauritskade. Als jochie kon hij aardig tekenen en na zijn schooltijd heeft hij nog geaarzeld tussen een kunstopleiding, letterkunde of psychiatrie.

Het werd het laatste, zij het dat die studiejaren ook niet verliepen zonder zij-pad. Hij had in de jaren 60 in Los Angeles de in Nederland nog onbekende Frank Zappa gehoord, schreef daarover in Hitweek, wat leidde tot een reguliere medewerking. Aldus heeft de toenmalige geneeskundestudent een generatie tobbers aan zich verplicht door in Hitweek en later Aloha in zijn rubriek ‘Dag dokter’ hen uit de doolhoven van seks, drugs en rock&roll te begeleiden.

Frits Boer. Foto Simon Lenskens

Breek hem de bek niet open over de dagen van Olofspoort, Bikkelacht, dispuut Baart, Stichting Jeugdsentiment met het standaardwerk uit 1967 Pudding en Gisteren met pubermoppen: Frits Boer mederedacteur, omslag van Gerard Reve, voorwoord van Bernlef. Een door Boer gretig opgeroepen epoque, dat evenzeer zijn leven tekent als de thema’s Angst bij kinderen, Broers en zussen en de overige waarover hij publiceerde als UvA-hoogleraar Kinder- en jeugdpsychiatrie.

Na zijn pensionering in 2009 is hij nog tien jaar met zijn vak bezig geweest met onderzoek, in commissies, met adviezen, lessen, presentaties.

„Wat ik toen nog heb gedaan moest, vond ik, aan drie criteria voldoen: het moest met mijn vak te maken hebben, ik moest er zelf van kunnen leren en het moest maatschappelijk relevant zijn.”

Getekend werd er ook en sinds 2019 gaat vrijwel al zijn aandacht naar schilderen, zijn nieuwe passie. Hij voelde zich snel steeds beter worden dankzij de gulzig genoten lessen bij MK24.

Portret schilderen als aardappel

„Ik heb er een leraar die me voorhoudt: je moet een portret schilderen als een aardappel. Kijk niet naar de mond of ogen apart maar zie het hele gezicht, de vorm, het licht, de schaduw – zoals je naar een aardappel kijkt.”

Oké; maar hoe is hij nu bij honden en poezen gekomen?

„Ik heb portretten gemaakt van mijn kinderen en hun kinderen en bij een van hen kwam de hond erbij. Ik merkte toen dat ik de gelijkenis van dat hondje veel sneller voor elkaar had dan haar portret. Echt een gezicht helemaal goed weergeven is razend moeilijk: het zit in de kleinste details. Een glimlach wordt een nepglimlach door een miniem streekje bij een mondhoek, een oog moet precies goed staan. Dat luistert heel nauw. Een hond of poes staat erop in een uur of vier, een portret van een mens duurt wel twee maanden!”

Voor vrienden en bekenden is Frits Boer, inmiddels ook filmrecensent van Argus, de huisdieren gaan portretteren: hij genoot en de ontvangers waren hem dankbaar.

„Kijk”, zegt hij, „ik wil geen schilderijtjes maken die bij mij op zolder terechtkomen. Ze moeten bij mensen thuis gaan hangen. En naarmate ik er meer maakte, werden ze ook beter. Uit het schildersblad Palet pikte ik een tip op: met een klein penseel waarvan je de haren heel kort afknipt kun je fijne krasjes maken in de verf. Gaat prachtig in dat hondenhaar.”

Hij heeft er een stuk of twaalf gemaakt tot dusver, allemaal van foto’s – want poseren houdt Humpie geen vier uur vol.

Doe je ook knuffels?, luidde een vraag uit Hoppa!. Waarom niet?, was het antwoord.

„Welja”, lacht de schilder, „wat ze maar hebben: cobra’s, kakatoes, kookaburra’s, wandelende takken - als de foto’s maar goed zijn.”

In een eerdere versie van dit artikel werd de suggestie gewekt dat Hella de Kok kringloopwinkel ‘Hoppa!’ in haar eentje opende. Zij deed dit samen met Jana Ehrich, die ook de naam verzon, subsidie kreeg en de stichting notarieel vastlegde. Later zette Hella de Kok de winkel alleen voort. Dit is hierboven aangepast.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.