Jomiene volgt haar colleges voorlopig nog online, vanuit haar quarantainehotel

Studeren in China Na twee coronajaren mogen buitenlandse studenten voor het eerst weer studeren in China. Jomiene Galstaun (24) vroeg eind augustus gelijk een visum aan.

Een student van de universiteit van Zhejiang ontvangt eten tijdens een corona-lockdown.
Een student van de universiteit van Zhejiang ontvangt eten tijdens een corona-lockdown. Foto AFP

Nederlanders mogen weer studeren in China. Studente Jomiene Galstaun (24) is voor zover bekend de eerste Nederlandse student die dat ook echt doet. „Toen ik hoorde dat er weer studentenvisa werden afgegeven, heb ik er meteen een aangevraagd”, vertelt ze via een beeldverbinding vanuit Lin’an, een kleinere plaats in het oosten van China.

Galstaun zit daar tien dagen in quarantaine. Dat is nog steeds verplicht voor iedereen die vanuit het buitenland China inreist. Het land heeft een ‘zero-Covid’-beleid, en hoopt met die quarantaine te voorkomen dat de ziekte zich vanuit het buitenland in China verspreidt.

Toen er in januari 2020 voor het eerst officieel corona werd vastgesteld in de Chinese stad Wuhan verlieten de meeste buitenlandse studenten halsoverkop China. Volgens Chinese cijfers zaten er in 2018 ongeveer tweeduizend Nederlandse studenten voor een studie, stage of uitwisseling in heel China. Dan gaat het om studenten bedrijfskunde en economie, maar ook om studenten Chinese taal en cultuur. Nederlanders vormen maar een klein deel van de in totaal bijna 500.000 buitenlandse studenten die er volgens het Chinese ministerie van Onderwijs in 2018 in China studeerden.

In principe mag iedereen die bij een Chinese universiteit wil studeren zich aanmelden. Sommige universiteiten hebben een streng toelatingsbeleid, andere zien buitenlandse studenten vooral als een goede bron van extra inkomsten.

Visa

Jomiene Galstaun is begonnen aan een tweejarige master Chinastudies aan de Universiteit van Zhejiang, in het oosten van China. Ze volgt haar colleges nog allemaal online, op haar laptop vanuit haar quarantainehotel. „We krijgen les in het Engels van vooral Chinese docenten, maar er is ook een Amerikaanse docent bij die twintig jaar bij buitenlandse banken in Shanghai heeft gewerkt”, vertelt ze. „Hij geeft les over intercultureel management.”

Jomiene Galstaun in het hotel in Lin’an in het oosten van China, waar ze in quarantaine zit. Hier volgt ze voorlopig online lessen.

Eigen foto

Galstaun had niet gedacht dat ze dit jaar naar China zou kunnen. Maar toen een vriendin haar een bericht doorstuurde van een Chinese site dat studenten weer visa konden krijgen, belde ze het Chinese visacentrum in Den Haag. Die kon het bevestigen. Dat was wel pas eind augustus, terwijl China al in juli zei dat studenten in principe mochten terugkomen.

„Ik kreeg heel makkelijk een beurs van de International Confucius Association (ICA), de Chinese organisatie achter de Confucius-instituten”, vertelt Galstaun „Er hadden zich deze keer maar weinig studenten voor aangemeld.”

De Confucius-instituten zijn internationaal omstreden: ze worden gezien als een propaganda-instrument in handen van de Chinese overheid. Naast ICA-beurzen zijn er ook Nederlandse beurzen, waaronder die van de Nuffic, de Nederlandse organisatie voor internationalisering in onderwijs.

Onaantrekkelijk

Dat een beurs dit jaar niet moeilijk te krijgen was, is niet zo verwonderlijk. Ook als je een visum hebt, is het nog steeds niet erg aantrekkelijk om nu in China te gaan studeren. De coronamaatregelen zijn streng, en studenten hebben door corona vaak nog minder bewegingsvrijheid dan anderen. Buitenlandse studenten die de afgelopen jaren in China achterbleven, zaten soms maanden verplicht vast op het terrein van hun campus.

Galstaun hoorde pas nadat ze hier was aangekomen dat ze na haar tien dagen in quarantaine nog eens veertien dagen in quarantaine in een hotel in Hangzhou moet. Pas dan mag ze naar haar campus. Dan krijgt ze een speciale blauwe code waarmee ze het terrein op en af kan. Daarnaast heeft ze een groene gezondheidscode nodig om winkels, restaurants en het openbaar vervoer in te mogen. Om die code groen te houden, moet ze zich net als iedereen in China om de paar dagen of om de week laten testen op corona.

Lees ook: Leiden stopt met Confucius Instituut

Toch heeft ze heel veel zin om straks ook echt op de campus te zitten. „Dat maakt de quarantaine licht”, zegt ze. „Ik ben elke dag vrolijk, want ik heb gewoon iets heel leuks om naar uit te kijken.”