Opinie

Zitten

Ze is in Ter Apel uit de rij geplukt. Ik ontmoet Destiny in kantoorpand ‘Klein Ter Apel’ in Gouda wat voor een maandje haar veilige plek mag zijn. Ze zit, ze zit en ze zit. Meisjes van 6 horen op school te zitten, te zingen en te springen. Ik rol kranten op, één voor haar en één voor mij. Binnen de kortste keren hebben we een zwaardgevecht. Ze lacht, springt en gilt van de pret. Als ik wegga, geeft ze me een high five. Nog eenmaal kijk ik om. Ze zit weer, ze zit en ze zit. Maar ze heeft in ieder geval een plek om te eten, te slapen en te douchen.

Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl