Opinie

Terug naar de galg

Frits Abrahams

Op weg naar een zonnig park kwam ik zondagmiddag op de Dam terecht in een demonstratie van Samen voor Nederland tegen de coronawetgeving. Omdat het me heel goed leek om samen met anderen voor Nederland te zijn, bleef ik een poosje belangstellend toekijken.

Aan de achterzijde van het podium was een grote bus opgesteld met opschriften van FVD en de beeltenis van zijn leider Thierry Baudet. Vóór het podium stond een menigte van zo’n 1.500 mensen, zonder uitzondering zeer wit gekleurd en met opvallend weinig jeugdigen. Ze waren uitgerust met spandoeken, boerenzakdoeken, vlaggen en ballonnen. Vanaf het podium werden ze half verstaanbaar toegeschreeuwd door enkele mij onbekende sprekers.

Eén spandoek viel me meteen op. Het werd gedragen door een man van een jaar of vijftig, in spijkerbroek en op sneakers. Hij stond in een groepje van vijf mensen, onder wie enkele vrouwen. Op zijn spandoek stond met grote letters: „Let’s make the gallows great again.” Welke galgen eerherstel verdienden en voor wie ze bestemd waren, werd niet vermeld, wel stond op de achterkant van het spandoek dat „zij die gehoorzaam zijn, het minst weten”.

Dat in FVD-kringen heimwee bestond naar ‘tribunalen’ was bekend, maar moesten in Nederland nu ook de galgen weer worden opgericht? Ik heb er een halfuurtje op gelet of de demonstrant verzocht zou worden het spandoek te verwijderen, maar dat gebeurde niet.

Intussen begon de zon pittig te branden en besloot ik toch maar dat park op te zoeken, terwijl de demonstranten aan een mars door Amsterdam begonnen. Vier uur later was ik terug op de Dam, nu met nog maar enkele honderden demonstranten. Op het podium scandeerde een vrouw eindeloos: „Wai zain Ne-der-land!”

Thuis zocht ik op internet enkele redevoeringen van die middag op. Samen voor Nederland noemt zich „een samenwerkingsverband van meerdere partijen” dat streeft „naar verbinding van mensen om vanuit liefde, geweldloosheid en vrijheid oplossingen te creëren in deze onzekere tijd”.

Het zijn begrippen die voortdurend opduiken in de officiële teksten van deze club. Het woord galg zul je er niet in tegenkomen. Des te opvallender dat er zondagmiddag nogal wat sprekers waren die alles uitstraalden, behalve vreedzaamheid, liefde en geweldloosheid. FVD had de Tweede Kamerleden Gideon van Meijeren en Pepijn van Houwelingen afgevaardigd. Van Meijeren stak een gebalde vuist in de lucht en brulde dat „de strijd zou worden aangegaan met die globalistische landverraders”. Van Houwelingen dreigde nu eens niet met ‘tribunalen’, maar vond ook dat „de globalisten langzaam maar zeker ons land hebben overgenomen”.

Na afloop liet Van Houwelingen zich gretig interviewen door een onderdanige verslaggever van het rechtse kanaal Common Sense TV. De verslaggever: „We zijn trots op u.” Van Houwelingen: „Insgelijks. Jullie zijn een van de weinige media, samen met Ongehoord Nieuws, Café Weltschmerz, Black Box en De Blauwe Tijger die werkelijk journalistiek bedrijven, daar mag u heel trots op zijn.” De verslaggever: „Meneer Van Houwelingen, nog een hele fijne dag.” Van Houwelingen: „U ook, ga zo door, ga zo door.”

Dat zijn momenten waarop je bijna moet vrezen dat Van Kooten en De Bie voor niets hebben geleefd.