Recensie

Recensie Film

Een pion in een doorgeslagen economisch systeem

Documentaire Op visueel indrukwekkende wijze schetsen Peter Triest en cameraman Renaat Lambeets een beeld van hedendaags Europa via de Bulgaarse vrachtwagenchauffeur Petar.

Al in de eerste minuten van de Belgische documentaire A Parked Life wordt duidelijk dat de Bulgaarse vrachtwagenchauffeur Petar een prijs moet betalen voor het feit dat hij vrijwel het hele jaar onderweg is, kriskras door de rafelranden van Europa. We horen een telefoongesprek tussen hem en zijn vrouw, waaruit duidelijk wordt dat zij wil scheiden. Dan de tekst: „drie jaar eerder”.

De verslechterende relatie tussen Petar en zijn vrouw, met wie hij een zoontje heeft, vormt de rode draad door de film van debutant Peter Triest. Dat Petar constant op weg is, is bittere noodzaak. Hij verdient zo meer dan hij in Bulgarije ooit zal verdienen. Maar hoe meer Petar met zijn enorme vrachtwagen monotone ritten door Europa maakt, hoe meer zijn (privé)leven geparkeerd staat.

Interessanter dan zijn privébeslommeringen – hoe triest ook – is de visueel indrukwekkende wijze waarop Triest en cameraman Renaat Lambeets hedendaags Europa schetsen. Hoewel Petar ook op een paar mooie plekken komt, zo zien we het Noorderlicht, schotelt A Parked Life de kijker een aaneenschakeling van beelden voor die op treurige wijze de verregaande verrommeling van het landschap tonen, met overal elektriciteitsmasten, windmolens, sfeerloze distributiecentra en eindeloze stapels pallets.

Met Petar als pion in een doorgeslagen economisch systeem waarin werk in de logistieke sector uitbesteed wordt aan voornamelijk Oost-Europese chauffeurs die onderbetaald en uitgebuit worden. Die uitbuiting zien we ook elders, zo toont een terloopse scène hoe andere Oost-Europese arbeiders Petars truck vullen met meloenen.