In beeld

Onder de Taliban zijn vrouwen steeds verder verdrongen uit het publieke leven

Sinds de Taliban vorig jaar de macht overnamen in Afghanistan, zijn vrouwen langzaam uit het publieke leven verdrongen. Door allerlei nieuwe regels zijn hun bewegingsvrijheid en kansen deel te nemen aan het werkend leven of onderwijs erg ingeperkt. AFP-fotograaf Lillian Suwanrumpha zocht een aantal vrouwen op: hoe zien zij zichzelf en hun huidige positie in Afghanistan?
Ghuncha Gul Karim (35) is imker met haar eigen bijen. Ze begon haar bedrijf nadat haar man Afghanistan was ontvlucht uit angst voor represailles van de Taliban. Ze produceert honing en brengt die zelf per motor rond. ,,Ik heb hiernaast nog twee banen om mijn familie te onderhouden”, vertelt de vrouw uit Herat. Het bijen-houden ligt haar het meest na aan het hart: ,,Ik wil de koningin van de honingbijen worden.”
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
In Kandahar is de 40-jarige Shapari de belangrijkste kostwinnaar voor haar gezin. Juist haar baan hield haar in het afgelopen, ,,zware” jaar emotioneel op de been. ,,Mijn echtgenoot heeft geen werk en zit thuis. Gelukkig kan ik ervoor zorgen dat onze kinderen te eten hebben.”
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Nargis Hashimi (27) is een regio-directeur voor de Women’s Chamber of Commerce and Industry, een bedrijvenclub voor vrouwelijke ondernemers die werd opgericht door een non-profitorganisatie, om ervoor te zorgen dat vrouwen in het land economisch sterker en onafhankelijk zouden komen te staan. Onder de Taliban moeten vrouwen altijd een mannelijke begeleider bij zich hebben als ze zich op straat begeven – alleen al die regel maakt het voor veel ondernemende vrouwen, of vrouwen zonder directe geschikte familieleden (ze zijn weduwe of hun ouders zijn slecht ter been) schier onmogelijk om activiteiten buitenshuis te hebben.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Taekwondoka Zarghunna Noori (23) poseert voor een portret in Herat. Vorig jaar had ze nog hoop zich te plaatsen voor de komende Olympische Spelen, maar de Taliban vinden het niet goed als vrouwen sporten. In ieder geval zijn veel faciliteiten voor vrouwelijke sporters, ook diegenen die professioneel of op topniveau opereerden, opgedoekt. ,,In de vechtsport ben je gewend aan straffe tegenstanders, en je leert met hard verlies omgaan. Maar ik vrees dat de Taliban ons er echt onder gaan krijgen”, was een citaat van Noori dat vorig jaar veelvuldig werd opgepikt door nieuwsmedia in de regio.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Farkhunda Muhibi werd gefotografeerd in de Afghaanse hoofdstad Kabul. De 21-jarige studente aan de nationale universiteit daar is tevens een van de weinige televisiejournalisten die hun werk hebben kunnen voortzetten na de terugkeer van de Taliban. De Taliban laten journalisten amper toe. Mochten kort na de val internationale zenders nog langskomen bij de nieuwe machthebbers, nu wordt in veel mindere mate en onder strenge voorwaarden toestemming gegeven voor een bezoek.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Mahtab Jamshidi (17) is student in Herat, een van de drie grote steden van het land. Kort na de machtsovername verklaarden de Taliban dat zij zich minder streng zouden opstellen. Zo werd aangekondigd dat meisjes ook de bovenbouw en middelbare school konden afmaken – toegang tot onderwijs voor vrouwen en meisjes is voor ontwikkelingsorganisaties een belangrijke pijler voor voortgang en welzijn in het land. Maar inmiddels zijn meisjes nog steeds niet welkom in de klaslokalen. Toen afgelopen maart de scholen weer opengingen, werden leerlingen, tot grote teleurstelling van de internationale politieke gemeenschap en ontwikkelingsorganisaties, na enkele uren terug naar huis gestuurd. In internationale media verschenen daarna verhalen over ‘ondergrondse scholen’, in verdekte klaslokalen waar meisjes en jonge vrouwen stiekem hun onderwijs kunnen voortzetten – soms zelfs zonder dat hun familieleden dat weten.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
De 51-jarige Gul Gutti, die al lang werkzaam is als naaister, werd gefotografeerd in Kandahar. De stad in het zuiden van Afghanistan is een belangrijke machtszetel voor de Taliban: ooit was het zelfs de hoofdstad van het hele land. Veel leden van de huidige top van de Taliban en de ideologische hardliners brengen er nog steeds veel tijd door. Kabul is nu de administratieve hoofdstad van het land.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Rozia Khpalwak (23) is een kledingmaakster in Kandahar. Rozia heeft het vorige Taliban-bewind, in de jaren 90 tot aan 2001, niet bewust meegemaakt.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Wiskundelerares Sumaya Sultani weet precies wat ze mist nu Afghanistan opnieuw door de Taliban wordt geregeerd. ,,Voor de val [van Kabul] kon ik als student overal gaan en staan – ik deed mee aan internationale conferenties over techniek, en ik was coach van het meisjesteam Robotica. Maar nadat de Taliban alles hadden overgenomen, verkruimelden onze dromen. Alles wat we bereikt hadden, lijkt voor niets. We hebben onze dromen moeten opgeven.” Leden van het Robotica-team werden vorig jaar augustus deels in veiligheid gebracht buiten Afghanistan, zodat zij in andere landen hun studies konden voortzetten – de meiden sprongen eerder al in het oog vanwege hun succes. Nadat de Taliban erin waren geslaagd Kabul in te nemen, kwam de exodus van Westerse mogendheden, personeel en ngo’ers op gang. Onder de mensen die nog in Afghanistan zijn, heerst tegenwoordig ,,bij iedereen angst”, stelt Sultani, die nog altijd lesgeeft. Maar tegelijkertijd wil ze er ook niet aan denken hele dagen thuis te zitten – ze is immers een heel ander leven gewend.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Robina, die liever geen achternaam vertelde aan de fotograaf, werkt in Kandahar in een fabriek waar shampoo wordt geproduceerd. Ze heeft haar gezicht bedekt - een van de richtlijnen van de Taliban.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Freshta Ishaqzai (32) leidt de vrouwenbazaar in Herat.
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Voor de 24-jarige Manezha Sultani zijn na de machtsgreep door de Taliban veel deuren dichtgegaan – letterlijk. Daarvóór ging de 24-jarige kunstenares overal naartoe waar ze wilde: ,,Ik hoefde nergens voor te vrezen, kon dag en nacht naar tentoonstellingen of openingen. Maar na de overname begon ik me zorgen te maken over hoe de Taliban mijn werk en mijn rechten zouden beïnvloeden.” De verandering, van de één op de andere dag, was ,,alomvattend”. ,,Ik kan alleen nog maar werken zoals en wanneer de Taliban me dat toestaan. Ik kan niet eens meer zelf naar kunsttentoonstellingen”, zegt ze. Sultani is er duidelijk over: ,,Ik heb geen enkele goede, positieve verandering gezien sinds de Taliban de macht hebben gegrepen.”
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP
Tahmina Usmani is een van de nieuwslezers van de Afghaanse zender TOLO News. Ze werkt in de studio in Kabul. De druk op vrouwen is groot, maar juist daarom blijft ze werken, zegt de 23-jarige: ,,Ik kan bij TOLO aan de slag om de stem van vrouwen te vertolken, ook aan de rest van het land en buiten Afghanistan, en dat vind ik een fantastisch gevoel.”
Foto Lillian Suwanrumpha / AFP