Recensie

Recensie Film

Superhelden die met de liefde stoeien

Romantiek Een liefdesrelatie volhouden vereist superheldenkrachten in Paolo Genoveses aanstekelijke romantische drama ‘Supereroi’.

De bedachtzame Marco (Alessandro Borghi) en de vrijgevochten Anna (Jasmine Trinca) moeten in hun relatie allerlei obstakels overwinnen, in ‘Supereroi’. Foto Andrea Miconi
De bedachtzame Marco (Alessandro Borghi) en de vrijgevochten Anna (Jasmine Trinca) moeten in hun relatie allerlei obstakels overwinnen, in ‘Supereroi’.

Foto Andrea Miconi

Tijd bestaat niet, en toeval krijgt alleen achteraf betekenis, vertelt natuurkundige Marco zijn studenten. Dat we iets soms het lot noemen, zegt hij, doen we alleen achteraf, als het goed is uitgepakt. In theorie klinkt het allemaal superromantisch, maar in de twintig jaar dat zijn turbulente liefdesrelatie met striptekenaar Anna duurt, beïnvloeden tijd en toeval wel hun levens. Daar maakt zij dan weer de strip ‘Supereroi’ over: liefdeskoppels zijn de echte superhelden van onze tijd, stelt zij. Ze moeten obstakels overwinnen: werkdruk, verveling, bindingsangst, jaloezie, kinderwens, ga zo maar door.

Regisseur en schrijver Paolo Genovese verwierf bekendheid met Perfetti sconosciuti (2016), die wereldwijd zo’n tien remakes kreeg en in het Nederlands werd herverfilmd als Alles op tafel (2021). De thema’s van die film: wat is privacy, hoe goed ken je je beste vrienden, klinken door in zijn nieuweling Supereroi. Tussen de bedachtzame Marco en vrijgevochten Anna is het liefde op het eerste gezicht, toch blijven ze ook op een of andere manier altijd vreemden voor elkaar.

Supereroi zit slim in elkaar. Het is alsof we naar Marco’s en Anna’s herinneringen kijken doordat de gebeurtenissen niet-chronologisch door elkaar zijn gestrooid. Twee superhelden die met de liefde stoeien. Ogenschijnlijk onbeduidende voorvalletjes worden groot, doordat ze dramatische gevolgen kunnen hebben. Daardoor blijven de dingen waar het echt om draait soms onbesproken. Genovese blijft met zijn romance aan de lichte kant van het genre, maar onder die lichtheid schuilt altijd pijn. Zo daagt de soms herkenbare en aanstekelijke film de toeschouwers uit om zelf de consequenties van de daden van de hoofdpersonen te voelen. Tijd bestaat misschien niet volgens sommige natuurwetenschappelijke theorieën, maar het heeft wel degelijk betekenis als Marco en Anna kansen missen, het momentum voorbij laten gaan. Dan wordt tijd de belangrijkste tegenstrever van de romantische superheld.