Recensie

Recensie Film

Dierenheldenfilm duimendik vol parodie

Animatiefilm De combinatie van kinderhumor en clichés uit schattige dierenfilmpjes maken DC League of Super-Pets afwisselend flauw én erg geestig.

Krypto met zijn baasje Superman, in ‘DC League of Super-Pets’.
Krypto met zijn baasje Superman, in ‘DC League of Super-Pets’.

Juist op het moment dat superhond Krypto een inspirerende speech wil houden, kan een van de andere superdieren uit DC League of Super-Pets zich niet meer inhouden. Asielhond Ace heeft twee toiletpotten en een bidet leeggedronken en vindt zijn blaas ledigen belangrijker dan hoogdravend gewauwel over de plichten van superhelden. De combinatie van kinderhumor, clichés uit schattige dierenfilmpjes én duimendikke parodie op de superheldenfilms van DC Comics is afwisselend flauw én erg geestig, of beide tegelijkertijd. De animatie mikt behalve op kinderen, duidelijk ook op hun begeleiders en ander volwassen publiek.

Centraal in de spoof staat hond Krypto, die als puppy samen met Superman op aarde is beland en dezelfde superkrachten bezit als zijn baasje. Tenzij hij natuurlijk in de buurt komt van het mineraal kryptoniet. Dat gebeurt in DC League of Super-Pets door het kale knaagdier Lulu. Ooit was ze onderdeel van dierenexperimenten van schurk Lex Luthor, nu wil ze zelf helden als Super Woman, The Flash en Batman de wereld uithelpen.

Krypto, die moeite heeft met samenwerken, chanteert enkele asieldieren die per ongeluk superkrachten hebben gekregen tot het vormen van een reddingsteam. Het flinterdunne verhaaltje levert de bombastische actiescènes en absurde chaos op die je verwacht bij superheldenfilms, maar dan met kwaadaardige cavia’s, een gigantisch hangbuikzwijn en een destructieve kitten. Ook is er een vleugje sentimentaliteit; Krypto moet accepteren dat hij niet de enige is in het leven van zijn baasje.

Debuterend regisseur Jared Stern, die onder meer meeschreef aan The Lego Batman Movie, zorgt dat je niet enorm ingewijd hoeft te zijn in het superheldenuniversum. Al is basiskennis handig bij grapjes over inconsequenties in bekende films. Zo sneert Lulu hoe belachelijk het is dat niemand Superman herkent zodra hij een bril opzet. Of claimt Batman een einzelgänger te zijn, waarna hij een lijst geeft van mensen met wie hij heeft samengewerkt.

Dat een opsomming als deze geestig is, komt vooral door het tongue-in-cheek stemacteerwerk van Keanu Reeves. Sowieso is het grotendeels te danken aan de stemmencast met onder meer Kevin Hart dat deze animatiefilm voelt als zorgeloos zomeramusement.