Recensie

Recensie Film

Vier ouders, een slachtoffer en een moordenaar

Drama In kamerspel ‘Mass’ raken de ouders van schutter en slachtoffer in gesprek na een schietpartij op school.

Gail (Martha Plimpton, op de rug gezien) en haar man Jay (Jason Isaacs, op de rug gezien) gaan in gesprek met de ouders van de jongen die hun zoon doodschoot, Richard (Reed Birney) en Linda (Ann Dowd), in ‘Mass’.
Gail (Martha Plimpton, op de rug gezien) en haar man Jay (Jason Isaacs, op de rug gezien) gaan in gesprek met de ouders van de jongen die hun zoon doodschoot, Richard (Reed Birney) en Linda (Ann Dowd), in ‘Mass’.

De 22 doden en 18 gewonden in Uvalde, Texas in mei lijken zowaar tot enige wetgevende actie te leiden in de VS: bij tientallen andere schietpartijen op scholen hield men het eerder dit jaar op de riedel ‘hope and prayers’.

Mass is een kamerspel over ouders van een dader en zijn slachtoffers die in gesprek gaan in het kader van het ‘Forgiveness Project’, dat streeft naar een catharsis van wederzijds begrip en erbarmen. Het gunt vier sappige rollen aan een kwartet acteurs dat de spieren flink kan laten rollen.

Jay en Gail verloren hun zoon Stephen bij een schietpartij in de klas waarbij tien doden vielen. Richard en Linda zijn de ouders van Hayden, de schutter. Beide koppels weten wat ze moeten vermijden. Geen wraakzucht en beschuldiging enerzijds. Geen zelfmedelijden of zelfrechtvaardiging anderzijds. Listen and heal. Wat niet meevalt.

Nadat de mannen vergeefs hebben geprobeerd er een veilig abstract politiek debat van te maken – zijn het vuurwapens of mentale problemen? – gooien de vrouwen de goede voornemens als eerste overboord en belanden we in een achtbaan van emotionele onthullingen. De eindeloze zorgen over de verlegen, geïsoleerde Hayden. Hoe hij juist vlak voor de slachtpartij zo goed in zijn vel leek te zitten. Het brute trauma van de plotse dood van Stephen. Laaien de gemoederen op, dan slaat ook de camera aan het schudden. Hij komt weer tot rust bij een doorbraak, en bij verwerking.

Het krachtig en intens geacteerde Mass grenst aan het informatieve docudrama. Het emotionele traject van de ouders verrast niet werkelijk, maar is wel verhelderend en geloofwaardig. Van de setting – een non-descript kerkzaaltje – moet een kamerspel het niet hebben, wel van robuust acteren, montage en een scenario dat ommekeer en onthulling nauwkeurig timet. Dat acteur Fran Kranz, bekend als de grappenmaker uit horrorkomedie Cabin in the Woods, dat alles zo schijnbaar moeiteloos levert in dit filmdebuut wekt verwachtingen. Mass verraadt een vaste hand en zelfvertrouwen.