Televisieseries van nu: ongemakkelijke seksscènes, geen wooncrisis en Hollandse herkenbaarheid

Tv-recensie In de Nederlandse televisieseries van nu gaat het telkens over mensen die elkaar even verliezen en weer vinden. Ongeacht de levensfase.

In de serie Ten minste houdbaar tot leert Jelle (Ruben van der Meer) in een mannenpraatgroep omgaan met de overgang waarin zijn vrouw Rosa is beland.
In de serie Ten minste houdbaar tot leert Jelle (Ruben van der Meer) in een mannenpraatgroep omgaan met de overgang waarin zijn vrouw Rosa is beland. Foto AvroTros

Voor elke levensfase is er een Nederlandse televisieserie. Voor wie net een baby heeft gekregen was er Tropenjaren van BNNVARA, de laatste aflevering was afgelopen zondag. Jelka van Houten en Henry van Loon (in het echt ook een stel met een baby) spelen schrijver Jelle en presentatrice Rosa die net een baby hebben en dus slaapgebrek, geen seks en gedoe over wie wat moet doen.

Als je huwelijk de komst van een of meer kinderen niet heeft doorstaan, kijk dan naar Jos, van Omroep Max, aflevering 5 (van de 6) was ook afgelopen zondag. Jos, gespeeld door Diederik Ebbinge, is een pas gescheiden man met twee volwassen dochters, een penvriend in een Thaise gevangenis en een nieuwe vriendin. Hij werkt al 26 jaar bij dezelfde bank.

Heeft het huwelijk wél standgehouden, maar takelt het lichaam en de relatie langzaam af? In Ten minste houdbaar tot van AvroTros op donderdagavond komen alle problemen van de middelbare leeftijd aan bod. Ricky Koole en Ruben van der Meer zijn het ouderpaar Anna en Paul met twee puberkinderen. Zij doet raar en blijkt in de overgang, hij moet daar erg aan wennen.

Wie het redt tot zijn (vervroegd) pensioen en tegen die tijd ook nog een huwelijk heeft, kan zich op vrijdagavond herkennen in Tweede Hans, ook weer van Omroep Max. Stefan de Walle en Jacqueline Blom zijn Hans en Marleen, met één dochter en een kleinzoon. Marleen werkt nog, Hans moet uitvinden wie hij is zonder zijn baan in het tuincentrum.

Zo is de cirkel wel rond. Voor de volgende fases, dementerende ouders verzorgen en daarna zelf bejaard en/of dement worden, bestonden al eerder twee series: Maud en Babs en Het geheime leven van Hendrik Groen (beide van Omroep Max). De series die nu lopen , of (bijna) zijn afgelopen, worden goed bekeken, met soms meer dan een miljoen kijkers (Tweede Hans). Alleen Jos scoort iets minder hoog. Is dat omdat die serie het minst ‘vormvast’ is en iets experimenteler lijkt? Aflevering 5 gaat nauwelijks over Jos, maar over zijn ex-vrouw Ineke, die meedoet aan een datingprogramma. Dat levert een fijne parodie op van het tv-programma First Dates. De drie andere series volgen meer het stramien van een romantisch-komisch drama. Of misschien kijken we minder graag naar een sympathieke, maar beetje sneue gescheiden man?

Hollandse herkenbaarheid

Verder zag ik vooral overeenkomsten tussen de series. In alle vier draait het om een heterokoppel. Er wordt gewoond in vrijstaande huizen, en zelfs na de scheiding koopt Jos iets nieuws alsof er geen wooncrisis is. Alleen Hans en Marleen uit Tweede Hans wonen in een tamelijk bescheiden rijtjeshuis. Veel ongerief wordt weggespoeld met drank: wijn, bier, en soms wat sterkers. Jonge moeder Rosa, middelbare moeder Anna en gescheiden moeder Ineke beleven ieder een uitspatting met te veel drank en te jonge drinkmaatjes. Behoefte aan ‘me-time’ of ‘tijd voor mezelf’ komt voor in elke serie, bij man én vrouw, dus dat lijkt wel iets te zeggen over deze tijd. De jonge ouders proberen zelfs een ‘alsof-scheiding’, waarbij ze ieder twee dagen per week ‘vrij’ zijn van huis en kind.

Diverse ongemakkelijke seksscènes en gênante taferelen: ouders hebben seks op de bank, en worden betrapt. Pubers maken aanstalten, maar er ligt een moeder op de bank. De dialogen zijn goed, alleen hoop je erg dat mensen in het echt niet zo tegen elkaar praten, zo bits en onaardig zijn als Rosa uit de ene serie en Anna uit de andere tegen hun moeders. Wat verder opvalt: de Hollandse herkenbaarheid. Beetje diversiteit zit er wel in – acteur Eric van Sauers zit in twee van de vier series – maar verder is het fietsen (soms een kind achterop met de voeten in de bagagetas), oppas-ouders, trakteren op school en gehannes over de man-vrouwverhouding. En in dat laatste zit de belangrijkste overeenkomst. Steeds gaat het over mensen die elkaar even verliezen en weer vinden. Ongeacht de levensfase.