Opinie

Louis van Gaal zit in Team Piepen

Carolina Trujillo

Een van onze volksvertegenwoordigers ging bijna huilen in de Tweede Kamer nadat de pestkop haar tassendrager had genoemd en dus ging van Gaal zich ermee bemoeien. Die denkt dat als hier achttien miljoen bondscoaches kunnen opereren, er ook best twee minister-presidenten mogen zijn en helemaal twee Kamervoorzitters.

Gezien de efficiëntie van onze politieke leiders kan het waarschijnlijk geen kwaad als de bondscoach even meekijkt. Aan een talkshowtafel trad hij in discussie met de nationale rechtbankverslaggever, die vond de emotionele reactie van de volksvertegenwoordiger kinderachtig. Van Gaal zei respect te hebben voor dat tonen van emoties. Hij en zijn spelers huilden ook met elkaar.

„Maar sport is emotie!”, riep ik. Politiek is dat bij voorkeur niet. Bovendien zou Van Gaal, als een van zijn spelers zou gaan huilen omdat de pestkop van het elftal hem bolle heeft genoemd, de jankerd sommeren zich niet aan te stellen en te focussen op belangrijke zaken. In de wel-niet indienen-van emoties-discussie had Van Gaal zijn positie te vroeg gekozen en daar hij niet graag het plan verandert, zit hij nu in Team Piepen. Een consequentie van jezelf als consequent man profileren.

Toch blijf ik de bondscoach graag over de politiek horen. Op een dag als vandaag zou ik willen dat hij de grote nationale kleedkamer in zou komen, zijn tas op de grond zou zetten en met zijn armen over elkaar naar ons zou kijken. „Jullie hebben het gehoord. We gaan het niet halen om onder de twee graden te blijven.” En dan zo’n blik van: Waag het iets te zeggen.

In de hoek van de luchtvaart zouden ze allemaal wegkijken. Het geldzuchtige reisbureau dat non-stop vliegvakanties blijft aanprijzen zou snel haar nieuwe advertentieposter inslikken. De vee-exploitanten zouden zich stilletjes verstoppen tussen de telers. Van Gaal zou diep zuchten en spreken: „Onze planeet wordt te heet. Als we willen blijven voetballen, zullen we ergens moeten inleveren. Je kunt niet en voetbal hebben en dieren eten en op vliegvakantie gaan. Het moet ergens vandaan komen.”

Vrijdag was hij in Zeist bij de schoolvoetbalfinale. Een jongen vertelde hem dat ze op school soms minder dan twee uur per week gymmen. Wat de bondscoach daarvan vond. Kon hij misschien de regering oproepen daar meer van te maken? „Schandalig!” zei Van Gaal. De overheid wist niet waar ze het over had. „Slim is het ook niet want veel sporten is gezond voor je lichaam.” Wat ook gezond is voor je lichaam is dat er geen tornado overheen raast en het niet meegesleurd wordt in een modderstroom. Dat zei de bondscoach er niet bij. Nog niet.

Volgende week laat hij zich hopelijk in een golfkarretje door Schiphol rijden en spreekt hij tot de schuifelende rolkoffermeute: „Afgelopen met die vliegvakanties! Naar de camping iedereen! Zuinig zijn op de planeet! Niet zo dom doen!” Dan tuft hij naar de Tweede Kamer waar hij het woord krijgt zonder erom te vragen: „Wie hier nog wil janken, doet dat over die twee graden! Over serieuze zaken!” Hij laat iedereen stomverbaasd achter. Blijkt dat hij toch van gedachten kon veranderen.

Carolina Trujillo is schrijfster.