Recensie

Recensie Film

Duitse gay ontdekt via een taakstraf zijn Iraanse wortels

In het zelfverzekerde, energieke debuut ‘Futur Drei’ sluit een Duits-Iraanse gay man vriendschap met twee asielzoekers.

Parvis (Benjamin Radjaipour) heeft al snel een klik met de homoseksuele Amon (Eidin Jalali) en zijn oudere zus Banafshe.
Parvis (Benjamin Radjaipour) heeft al snel een klik met de homoseksuele Amon (Eidin Jalali) en zijn oudere zus Banafshe.

Snelle seksdates zonder enige persoonlijke informatie uit te wisselen vindt de nieuwsgierige jonge Parvis (Benjamin Radjaipour) niet erg. Maar dat anonieme minnaars hem als geboren Duitser met Iraanse roots uitmaken voor ‘exotisch’ of ‘Turk’ is elke keer een flinke turn-off. Hij mag dan wel op een westerse manier out and proud zijn, tussen de asielzoekers wier culturele achtergrond hij deelt voelt hij zich eigenlijk meer thuis.

In het opvangcentrum waar hij als taakstraf na een klein vergrijp vrijwilligerswerk doet, heeft hij snel een klik met de homoseksuele Amon (Eidin Jalali) en zijn oudere zus Banafshe. De innige verbondenheid die het drietal voelt, zet een rem op Parvis’ hedonistische levensstijl en dwingt hem tot grotere levensvragen: wie ben ik eigenlijk, waar kom ik vandaan, wat is mijn plek in de wereld? Tegelijkertijd hangt de mogelijke afwijzing van de asielaanvraag van Amon en Banafshe als een zwaard van Damokles boven hun tijd samen. Het bemoeilijkt de driehoeksverhouding, en de hevige gevoelens die de twee mannen voor elkaar ontwikkelen.

Futur Drei is een dapper, energiek, deels autobiografische debuut van de 28-jarige Duits-Iraanse regisseur Faraz Shariat. De filmmaker werkte zelf langere tijd in een asielzoekerscentrum. Zijn verhaal verbindt op een knappe, organische manier grote urgente thema’s met elkaar: het haperende vluchtelingenbeleid en de rusteloosheid van nieuwe statushouders, sluimerend racisme en toenemende homofobie. Shariat dwingt de kijker op vrij onnadrukkelijke wijze in de schoenen van personages die in films te weinig aan bod komen. Het leverde hem op het festival van Berlijn, waar Futur Drei in premiere ging, twee prijzen op.

De doordachte visuele flair waarmee de jonge regisseur het verhaal vormgeeft, zorgt er ook voor dat de kijker hem zijn beginnersfouten snel vergeeft. Want Shariat lijkt naar het slot toe te verdwalen in zijn enorme ambities, waardoor de finale wat stuurloos aanvoelt.