Recensie

Recensie Film

Ook macho’s moeten zich verantwoorden

In Nudo Mixteco draaien de verhalen om het vermaledijde patriarchaat. Maar pamflettisme wordt vermeden in een knap debuut.

In Nudo Mixteco komen zaken tot klaarheid wanneer drie levens elkaar vluchtig beroeren tijdens het feest van San Mateo.
In Nudo Mixteco komen zaken tot klaarheid wanneer drie levens elkaar vluchtig beroeren tijdens het feest van San Mateo.

Mixteekse knoop, zo kun je de filmtitel Nudo Mixteco vertalen. Al draaien relaties zich juist niet in een knoop in dit Mixtec-dorpje in de hooglanden van de Mexicaanse staat Oaxaca. Integendeel: zaken komen tot klaarheid en worden in water en vuur gereinigd wanneer drie levens elkaar vluchtig beroeren tijdens het feest van San Mateo.

María, Esteban en Noña keren in dezelfde bus terug naar hun dorp. Hun verhalen haken op elkaar in als in een estafette; elke volgende episode van de trilogie verheldert mysterieuze momenten uit de vorige. Een slimme, intrigerende verteltruc die het drieluik Nudo Mixteco extra cohesie geeft. De andere rode lijn is de wrijving van dorp en stad, traditie en moderniteit.

Schoonmaakster María keert terug voor de begrafenis van haar moeder. Haar vader wil haar geen hand geven. „Door jou is ze gestorven”, verwijt hij haar. Muzikant Esteban komt na jaren omzwervingen thuis, laat zich bij aankomst overhalen in het orkest te spelen op het bal van San Mateo, bedrinkt zich met een oude vriend, valt op straat in slaap – en zoekt de volgende ochtend pas zijn gezin op. Als zijn vrouw een nieuwe man heeft, wordt hij razend. Noña ten slotte is marktkoopvrouw, met een domme, ijdele, maar goedmoedige kerel die haar neemt met worstelmasker op. Noña kijkt dan verveeld naar het plafond; ze lijkt seksueel geblokkeerd. Terug in haar dorp begrijp je hoe dat komt.

De verhalen draaien om het vermaledijde patriarchaat: mannelijke bezitterigheid, seksueel misbruik, seksuele intolerantie. Maar Nudo Mixteco vermijdt pamflettisme. De dorpgemeenschap is niet louter een hel van archaïsch machismo, maar ook een plek van geborgenheid en nuchterheid waar alles persoonlijk is. Ook macho’s moeten zich verantwoorden in dit knappe speelfilmdebuut van actrice Ángela Cruz.