Opinie

Grinniken bij het weigeren van een wijntje

Ze verwachten weinig, de meisjes die voorafgaande aan romkom Marokkaanse Bruiloft zitten te wachten in Pathé Bijlmer Arena. „Het is een vooroordeel, maar ik houd niet zo van Nederlandse films”, zegt Oumaima (20) lachend. Maar ze gunnen de film een kans, zijn benieuwd. Net als de 19-jarige Loubna die met een vriendin in de zaal zit: „Wij zijn Marokkaanse Nederlanders, dit gaat over ons, toch?”

Regisseur Johan Nijenhuis (Verliefd op Ibiza, Toscaanse Bruiloft) lijkt met zijn nieuwe komedie zijn doelpubliek te willen vergroten. Mina el Hannaoui, op wier idee Marokkaanse Bruiloft is gebaseerd, heeft er immers op gelet dat niet alleen Nijenhuis’ vaste romkompubliek zich aangesproken zou kunnen voelen, maar bijvoorbeeld ook Marokkaans-Nederlandse vrouwen als zijzelf én haar moeder.

El Hannaoui bedacht een verhaal over de 26-jarige Marokkaans-Nederlandse advocate Yasmine die vreest al richting haar ‘houdbaarheidsdatum’ te gaan en wil huwen. Ze lette er óók op dat in het script van Aliefka Bijlsma en op de set missers werden voorkomen waardoor een deel van het beoogde publiek zou afhaken. Wat details lijken, kan een grote invloed hebben volgens haar. Dat kan gaan over de gebruikte taal – „Marokkaanse-Nederlanders die thuis ABN spreken komen niet realistisch over”, tot grappen over geloof die verkeerd kunnen vallen en „lollig bedoelde opmerkingen over maagden in de hemel die inhoudelijk niet kloppen en je beter kunt weglaten”. Heftige seks- en zoenscènes kunnen ook op bezwaren stuiten. „Niet alle makers zijn zich bewust van de Marokkaanse schaamtecultuur. Ik ging nooit met mijn ouders naar de bioscoop omdat er geen geschikte films waren.”

Maar werkt het ook? Een kleine 45.000 bezoekers gingen afgelopen week kijken, waardoor Marokkaanse Bruiloft in de Top 3 staat van best bezochte films. Ook in Bijlmer Arena is de zaal goed gevuld met stelletjes en vriendinnengroepjes. De gemiddelde leeftijd lijkt rond de twintig.

De reacties blijven nog lauw terwijl het publiek Yasmine en haar twee love interests leert kennen: een vlotte, patserige chirurg en een automonteur die verdacht wordt van diefstal. Dan komt de zaal los. Een knullige poging van Yasmines witte, wat ordinaire buurmeisje om gratis botox te scoren, leidt tot gegniffel. Dat verandert in schateren als Yas-mine tijdens een date met de chirurg een glas wijn ad rem weigert. „Nee dank je, ik ga toch liever niet naar de hel.”

De sfeer blijft erin en na afloop zijn alle gesprokenen enthousiast. Zelfs de sceptische Oumaima. De stereotypen die recensenten opmerkten, ergeren bezoekers alvast niet. Want er wordt zowel gelachen met witte als Marokkaanse Nederlanders. Vriendinnen Kaaijal en Dayita noemen het verfrissend om culturele gebruiken die in films vaak leiden tot drama in Marokkaanse bruiloft met een grapje aan bod komen.

De grootste verademing voor de Somalisch-Nederlandse zussen Khadra en Nawat is dat Yasmine én beide liefdesrivalen Marokkaanse Nederlanders zijn. Als moslims voelen ze zich wat verwant met Yasmine. „In veel romkoms met een biculturele hoofdpersoon komt de geliefde uit een andere cultuur en gaat het alléén maar over hoe moeilijk dat is.” Hier blijken cultuurverschillen eens niet het grote probleem.

Sabeth Snijders is filmrecensent.