‘We moeten echt plannen wanneer we bij wie slapen’

Spitsuur Heleen Zomers (47) en Frank Wiersma (47) hebben ieder een eigen bedrijf; zij is organizer, hij consultant. Met samen vier kinderen kent hun latrelatie veel structuur. „Ik ben zelf natuurlijk nooit wat kwijt, maar Frank is dat evenmin.”

Frank, Heleen en haar kinderen Thomas en Lauren. Heleen: „We proberen op zondag wel naar buiten te gaan, want het is niet de bedoeling dat de kinderen de hele dag hun scherm zitten.”
Frank, Heleen en haar kinderen Thomas en Lauren. Heleen: „We proberen op zondag wel naar buiten te gaan, want het is niet de bedoeling dat de kinderen de hele dag hun scherm zitten.” Foto David Galjaard

Frank: „We hebben samen twee huizen en vier kinderen, en we pendelen op en neer.”

Heleen: „Ik ben professional organizer. Sommige mensen noemen dat opruimcoach, maar het is veel breder. Het is eigenlijk het organiseren van iemands leven. Voor de ene mens is dat na een scheiding, maar het kan ook na een verhuizing of na het overlijden van een ouder zijn. Het zijn niet alleen de spullen die uit het huis gehaald moeten worden, er komt ook veel administratie bij kijken. Niet iedere nabestaande weet bijvoorbeeld hoe dingen als gas en internet zijn geregeld. Dat ga ik dan allemaal uitzoeken.”

Frank: „Je coördineert en brengt structuur aan.”

Heleen: „Het is superbelangrijk om goed te luisteren. De mensen die ik adviseer, zijn vaak ook te druk om goed na te denken waar het misgaat. Eerst inventariseer ik. Waar zit het nou in? Zit het in de samenwerking met je partner die in jouw ogen te weinig doet? Zo kan ik een planning gaan maken. Maar het kan ook over een plek in huis gaan. Stel, je staat elkaar in de ochtend altijd in de weg in de keuken. Wie gaat aan de linkerkant de broodtrommels maken voor de kinderen en wie doet aan de rechterkant het ontbijt?”

Frank: „Uiteraard heeft Heleen een hoop goede tips die we ook in ons eigen leven hebben geïmplementeerd. Dat heeft wel een goede impact gehad.”

Heleen: „Ik vind Frank – voor een man, zeg ik er nu bij – best wel opgeruimd. Ik ben zelf natuurlijk nooit wat kwijt, maar Frank is dat evenmin.”

Militaristisch en streng

Frank: „We spreken altijd af wie op welke dag het eten verzorgt. Dat klinkt militaristisch en streng, maar geeft ook rust.”

Heleen: „Het zijn vaste dagen waarop we dat doen, met name op de dagen dat we geen kinderen hebben.”

Frank: „Het is prettig van tevoren te weten dat ik op woensdag het eten verzorg. Daar kan ik als ik boodschappen doe dan al rekening mee houden.”

Heleen: „Woensdag tot en met vrijdag hebben we geen kinderen, en om het weekend ook niet. Dinsdagavond kijken we altijd: hoe zit jij met werk- en privédingen, wanneer slapen we bij wie? Dat moeten we wel echt plannen.”

Frank: „De maandagen of dinsdagen zit ieder in zijn eigen huis met zijn eigen kinderen. Van zaterdagmiddag tot en met zondagmiddag zijn we óf in Eemnes óf in Bilthoven met zijn allen.”

Heleen: „De kinderen hebben elkaar dan twee weken niet gezien. Ook als we thuis rondhangen, merken we dat ze zich wel vermaken. We spelen vaak heel gezapig wat spelletjes, twee kinderen maken de borrelplank, en na het eten en wat tv-kijken gaan de jongsten al snel naar bed.”

Frank: „We proberen wel even met zijn tweeën na te praten voor we naar bed gaan, dat is heel belangrijk. Maar je ziet wel dat de avond steeds korter wordt naarmate de kinderen ouder worden.”

Heleen: „Zondagochtend ben ik meestal als eerste wakker, rond zeven. De kinderen moeten tot half acht in bed blijven. Het zijn altijd dezelfde die als eersten wakker zijn: Bram en Thomas. Zij dekken de tafel, ik bak de broodjes in de oven, en daarna wachten we tot jij een keer wakker bent.”

Frank: „Rond half negen ontbijten we met zijn allen.”

Heleen: „Ik lees eerst een half uur de krant voor de drukte begint.”

Frank: „Ik heb dat niet, ik sta op en schuif meteen aan. Dat vind ik prima. Ik wil na het eten even een moment voor mezelf, dan loop ik de tuin in met een kopje koffie.”

Heleen: „We proberen op zondag wel even naar buiten te gaan, want het is niet de bedoeling dat de kinderen de hele dag binnen op hun scherm zitten. Ik woon gelukkig vlak bij de hei en Frank vlak bij het bos.”

Frank: „Op maandag en dinsdag sta ik om kwart voor zeven op. Dan is het rap ontbijten met zijn drieën, daarna ga ik naar kantoor of naar een klant. Mijn kinderen gaan zelf naar school.”

Broodtrommels

Heleen: „Die van mij ook, lopend of op de step. Ze ontbijten zelf aan de bar. Terwijl zij eten en kletsen, maak ik de broodtrommels. Soms oefenen ze nog een paar Engelse woordjes. Ik zeg alvast: ‘Als jullie willen spelen, dan kan dat wel of niet bij mij.’ Ik ben georganiseerd, dus ik denk daarin vooruit. Ze hebben nog geen telefoon, maar wel een horloge waarmee ze kunnen bellen. Om vijf uur begint schermtijd en het koken, en dan is het wel even spitsuur. Soms moeten ze sporten. Op de dagen dat het niet hoeft, kijken we nog even tv met zijn drieën. Dat zijn dan ook wel echt leuke momenten.”

Frank: „Als je dan met zijn drietjes bent, heb je even echt quality time met je kinderen, dat is een leuke bijkomstigheid.”

Heleen: „Als we bij elkaar slapen zonder de kinderen, gaan we ’s ochtends wel terug naar onze eigen werkplek.”

Frank: „Meestal verzamelen we rond een uur of zes, half zeven voor het eten bij degene die kookt.”

Heleen: „Of bij degene die haalt…”

Frank: „Ja, of bij degene die haalt, want dat doen sommigen ook.”

Heleen: „Sommigen…”

Frank: „In het weekend ondernemen we meer als we met elkaar zijn: we spreken met vrienden af of gaan een weekendje weg. Doordeweeks zien we elkaar ’s avonds en dan sporten we ook nog, dus soms zijn we een beetje afgepeigerd. We hebben geluk dat de kinderen in leeftijd dicht bij elkaar zitten, dat past heel goed, dus ze hebben ook altijd wel zin om elkaar te zien. Het zijn ook geen volksverhuizingen meer met grote kinderen, dus ik vind het zo prima te doen. We hebben de huizen erop ingericht en het is maar een kwartier rijden van Eemnes naar Bilthoven.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl.