Recensie

Recensie Media

‘Hacks’ toont ook de pijnlijke kant van komedie

Serie Jean Smart is geweldig in een serie over een oudere komiek die wegens teruglopend succes haar act moet veranderen. Ze krijgt hulp van een jonge collega, maar hun samenwerking loopt niet altijd soepel.

Jean Smart als Deborah Vance en achter haar Hannah Einbinder als Ava Daniels.
Jean Smart als Deborah Vance en achter haar Hannah Einbinder als Ava Daniels. Beeld Karen Ballard

Komedies over komedie zijn lastig. Vandaar dat Hacks, een ‘comedy-drama’ over een vrouwelijke stand-upkomiek op leeftijd en een piepjonge komedieschrijfster die gedwongen gaan samenwerken, het best is op de momenten dat het niet grappig is.

Deborah Vance (gespeeld door de geweldige Jean Smart) is een beroemd komiek met een vaste aanstelling in een van de grootste casino’s van Las Vegas. Ze vertelt avond aan avond dezelfde grappen en het enige dat regelmatig verandert, zijn de hoeveelheid glitters op haar kleding. Dat valt ook de baas van het casino op, die daarom besluit dat het tijd is om haar te vervangen door een jonge, Zweedse dj.

In een laatste poging dit te voorkomen, stuurt Deborahs manager Jimmy (Paul W. Downs) zijn andere cliënt Ava (Hannah Einbinder) naar Las Vegas om met Deborah aan nieuw materiaal te werken. Ava is een gen-Z’er met een ooit veelbelovende carrière die na een zeer slecht ontvangen tweet in het verdomhoekje van Hollywood is geplaatst.

De twee vrouwen botsen uiteraard vanaf minuut één. Deborah vindt Ava een zelfingenomen, verwend nest dat geen idee heeft hoe hard de vrouwen die vóór haar in de entertainmentindustrie kwamen, hebben moeten werken voor de vrijheid die Ava nu min of meer voor lief neemt. Dat Ava ook nog mannenschoenen draagt en biseksueel is, gaat de oudere vrouw helemaal boven de pet. Ava op haar beurt vindt Deborah een oude, belegen komiek, vastgeroest in haar achterhaalde vaak seksistische en vrouwonvriendelijke grappen die enkel de lach op haar hand krijgt door andere mensen – of zichzelf – belachelijk te maken. Daarbij is ze een egoïstische, onvriendelijke snob.

Slechtste kanten

Beide vrouwen hebben een punt. Deborah is regelmatig vreselijk. En Ava echt ontzettend irritant. Hacks, op haar beurt, kiest geen kant. Wat ontzettend slim is. De serie laat zowel de gen-Z’er als de boomer van hun slechtste kanten zien, en maakt tegelijkertijd van beide vrouwen een volwaardig, gecompliceerd en uiteindelijk ook innemend mens.

De momenten waarop Deborah en Ava toch op gemeenschappelijke grond blijken te zitten, leveren de betere scènes uit de serie op. Ze zijn alle twee uiterst gedreven en houden zielsveel van komedie. Wat Hacks oprecht sterk maakt, is de mate waarin het haar hoofdpersonen laat worstelen. Harder dan we gewend zijn van vergelijkbare series. Want aan het einde van het eerste seizoen (spoiler), raakt Deborah haar vaste aanstelling gewoon kwijt. En de gloednieuwe show waar ze zo hard met Ava aan heeft gewerkt, waarin ze eerlijk is over het seksisme en de nare mannen in komedie die ze heeft moeten trotseren, wordt ronduit slecht ontvangen.

Ook in seizoen twee , waarvan de laatste twee afleveringen deze week verschijnen, blijft ze floppen. Zo erg dat zelfs haar stalker, een man die haar ooit een boterhammenzak vol schaamhaar stuurde, na een optreden wegrent. Hij durft haar niet te vertellen dat hij ‘de oude Deborah die iedereen onderuithaalt’ mist. Het is een fikse dreun voor Deborah („Mijn eigen stalker rende net van me weg!”), maar niet een die haar van de nieuwe koers brengt waar ze samen met Ava op zit.

In een tijd waarin een aantal van onze bekendste komieken koppig blijven trappen naar de mensen die toch al een zwakkere positie hebben in de samenleving, is het verfrissend om een succesvolle komiek te zien die durft te veranderen. Al is het enkel in een tv-serie. Het maakt Hacks niet alleen goed maar ook relevant.