Foto uit de documentaire De Sneeuwman

Interview

Advocaat vertelde dat zijn cliënt de moord op Cheryl Morriën (7) bekende

Anthony Wijnberg | Oud-advocaat In 1986 verdween Cheryl Morriën (7). Een advocaat zegt nu dat zijn cliënt de moord bekende en hij dit doorgaf aan justitie.

„Het beroepsgeheim is absoluut en eeuwigdurend. Het maakt niet uit of de cliënt leeft, of wat dan ook.” In een schommelstoel bladert voormalig advocaat Anthony Wijnberg door een stapeltje papieren. Het is een van de slotscènes van de documentaire De Sneeuwman, van regisseur Flynn von Kleist, die vanaf woensdag op Videoland te zien is.

De documentaire behandelt onder andere de zaak van het zevenjarig meisje Cheryl Morriën, dat in augustus 1986 uit haar woonplaats IJmuiden verdween, nadat ze terug was gekeerd van een vakantie in Italië. Het meisje woonde met haar ouders in een flat, tegen de duinen aan, en zou die ochtend naar een vriendinnetje gaan. Daar kwam ze niet aan en sindsdien is ze spoorloos.

In 2002 spraken twee tipgevers op voorwaarde van anonimiteit met politie en justitie over de zaak. Cheryl Morriën zou zijn vermoord door Michel S.: een voor drievoudige kindermoord tot twintig jaar cel en tbs veroordeelde vrachtwagenchauffeur. De in België geboren S. overleed in 2001 aan de gevolgen van brandwonden die hij opliep bij een ongeval in detentie.

De informatie van de tipgevers werd door de politie als zeer betrouwbaar beoordeeld, maar omdat Michel S. niet meer leefde, werd de zaak geseponeerd.

Oud-advocaat Anthony Wijnberg. Foto Mona van den Berg

Wie de tipgevers waren, kwam nooit naar buiten. Tot nu. Want in de documentaire treedt een tipgever naar voren: de voormalige advocaat van S., Anthony Wijnberg. Hij bekent een doodzonde in de advocatuur, het schenden van het beroepsgeheim. In 2002 vertelde Wijnberg de opsporingsautoriteiten dat zijn cliënt hem in vertrouwen had genomen over de moord op Cheryl Morriën. Michel S. zou haar hebben vermoord en „ergens in de duinen” begraven hebben.

Wat vertelde S. aan u?

„Michel S. moest begin jaren negentig terecht staan voor meerdere moorden op kinderen. Uiteindelijk is hij voor drie moorden veroordeeld: die op de elfjarige Jessica Laven, de negenjarige Salim Thattil en de dertienjarige Marco Weisser. Maar nog voor de rechtszaak heb ik twee dagen met hem in een kamertje gezeten, op het politiebureau.

Lees ook deze reconstructie: Het meisje dat op een zomerdag verdween

En toen vertelde hij me dat hij ook verantwoordelijk was voor de moord op Cheryl Morriën, een meisje dat in 1986 was verdwenen en nooit meer is teruggevonden.”

Hoe ging dat?

„Zonder emotie. Hij ging niet in op details, maar vertelde heel nuchter dat hij dat ook had gedaan. Hij noemde ook de naam van Cheryl. Ik heb toen geprobeerd om alle emotie die ik erbij zou kunnen voelen uit te schakelen. Dat lukte in de zaak wel. Maar ik herinner me dat ik na de zaak op kantoor kwam en mijn secretaresse, die mee was gegaan, in huilen uitbarstte. Toen heb ik besloten: ik doe nooit meer een strafzaak.”

Die officier speelde in op mijn emotie en dat werkt bij mij altijd

U wist van betrokkenheid bij een kindermoord waar uw cliënt dus niet voor veroordeeld werd, omdat hij er in de rechtszaal niks over zei.

„Maar ik kon er niks mee. Vanwege het beroepsgeheim. Net na de eeuwwisseling werd ik gebeld door een officier van justitie. Ik was op vakantie in Zwitserland. Michel S. was toen al overleden. Die officier speelde in op mijn emotie en had het over nabestaanden die rust zochten. Dat werkt bij mij altijd. Ik heb eerst nog gezegd: ik mag er niks over zeggen. Maar hij beloofde dat hij mijn naam nooit zou noemen. Toen heb ik hem verteld wat Michel S. mij zo’n tien jaar eerder had verteld.”

En daarmee verbrak u uw geheimhouding.

„Dat klopt, omdat ik een domme eikel ben. Welke advocaat doorbreekt nu zijn geheimhouding en geeft dat ook nog toe in een documentaire? Maar ik heb het uit mededogen gedaan. Ik kon er niet mee leven, als ik aan die zoekende ouders dacht.”

Gaat u er problemen mee krijgen?

„Ik denk het wel. Maar ik ben sinds twee jaar uit eigen keuze geen advocaat meer, ik ben nu jurist in het gezondheidsrecht. Dus wat kunnen ze doen? Ik kan niet meer geschrapt worden als advocaat. Om 35 jaar niet te weten wat er met je dochter is gebeurd, lijkt me vreselijk voor een ouder. Ik wilde het kwijt.”

In de documentaire is te zien hoe u de moeder van Cheryl Morriën vertelt dat S. aan u heeft opgebiecht dat hij de moordenaar zou zijn.

„Ja, maar ze geloven het niet. Ze houden er nog steeds rekening mee dat Cheryl misschien nog leeft. Dat maakt het voor mij ook wel pijnlijk. Ik heb de documentaire gekeken met buikpijn. Alle gevoelens die ik toen heb weggestopt, kwamen weer terug. Een soort herbeleving. Maar ook het gevoel: ik ben hier ruim dertig jaar mee bezig geweest, heb het nu aan de moeder van Cheryl verteld, maar waar is het allemaal goed voor geweest? Het heeft geen zin gehad dat ik het ze heb verteld. Dat is verdrietig, maar zo is het wel.”

De documentaire De Sneeuwman van regisseur Flynn von Kleist over kindermoordenaar Michel S. is vanaf 25 mei beschikbaar op Videoland.