Recensie

Recensie Muziek

Mopperige Black Keys klinken stroef

De twee leden van The Black Keys legden hun vijf jaar durende ruzie bij met het album Let’s Rock (2019), als een muzikaal ‘zand erover’. Nu keren ze terug naar hun eigen oorsprong op Dropout Boogie, vernoemd naar het gelijknamige nummer van Captain Beefheart. De oorsprong van The Black Keys en hun succes is een schetterende en knerpende weergave van de klassieke bluesstijl, met licht lijzige stem gezongen door zanger/gitarist Dan Auerbach. Voordeel hierbij was dat The Black Keys simpele maar doeltreffende melodieën wisten te schrijven.

Anders dan op het psychedelische Turn Blue (2014) werd voor Dropout Boogie niets nieuws geprobeerd. De poging om de formule van het oude succes te herhalen, klinkt hier stroef. Niet een van de liedjes heeft de opwindende vonk van de schrille blues uit hun vroegere jaren en de melodieën klinken bekend. De twee zijn mopperig als altijd en Auerbach zoekt nog steeds naar liefde: „Good lovin’ is so hard to find / everybody wanna waste your time.”