Karine Jean-Pierre (44) wordt eerste zwarte vrouwelijke perschef van Witte Huis

Witte Huis President Joe Biden heeft Karine Jean-Pierre aangewezen als de opvolger van de huidige perschef. Ze wordt de eerste zwarte vrouw en homoseksuele persoon in deze topfunctie.
Karine Jean-Pierre (l) volgt op vrijdag 13 mei Jen Psaki (r) op als perschef van het Witte Huis.
Karine Jean-Pierre (l) volgt op vrijdag 13 mei Jen Psaki (r) op als perschef van het Witte Huis. Foto Evan Vucci/AP

Studenten aan wie Karine Jean-Pierre lesgaf vroegen haar eens hoe ze is gekomen waar ze is gekomen. „Volg je passie, datgene waar je in gelooft. Houd die focus, want die is belangrijk. En ja, je zult het moeilijk krijgen, maar de beloningen zijn behoorlijk geweldig”, antwoordde ze.

Deze anekdote deelde Jean-Pierre donderdag met de pers net nadat het Witte Huis had bekendgemaakt dat zij de nieuwe perschef van de regering-Biden wordt.

Met de benoeming wordt Jean-Pierre de eerste zwarte vrouw én de eerste homoseksuele persoon die deze topfunctie bekleedt. Zelf spreekt ze van een „zeer emotionele dag”, de significantie van de benoeming gaat niet aan haar voorbij.

Haïtiaanse migranten

De huidige perschef, Jen Psaki, stopt op vrijdag 13 mei. Volgens The New York Times verruilt ze de prominentste publieke staffunctie in het Witte Huis voor een carrière bij televisiezender MSNBC. Bij haar aantreden in januari 2021 gaf ze al te kennen dat ze niet langer dan een jaar het woord wil voeren voor het Witte Huis.

Jean-Pierre (44) is geboren in Martinique, een Frans overzees gebiedsdeel in de Caribische Zee. Haar ouders komen uit Haïti, en migreerden naar de Verenigde Staten toen Jean-Pierre, de oudste van drie kinderen, vijf jaar oud was. Ze groeide op in de wijk Queens in New York. Naar eigen zeggen nam ze al op jonge leeftijd veel zorgtaken voor haar zusje en broertje op zich omdat haar ouders zes tot zeven dagen per week aan het werk waren.

De hoge verwachtingen die op Jean-Pierre gesteld werden, waren „overweldigend” en „die verantwoordelijkheid leidde soms ook tot donkere tijden”, zei ze ooit in een interview. In haar boek Moving Forward: A Story of Hope, Hard Work, and the Promise of America, waarin ze voor een deel haar memoires heeft opgetekend, noemt ze haar jeugd in een Haïtiaanse migrantengemeenschap van grote invloed op de rest van haar leven.

Politieke campagnes

Jean-Pierre studeerde aan het New York Institute of Technology en behaalde in 2003 haar doctorsgraad in bestuurskunde en internationale betrekkingen aan Columbia University. Ze geeft sinds 2014 ook les op die faculteit. Haar politieke werk begon ze aan het begin van deze eeuw voor de New Yorkse gemeenteraadsleden James Sanders en James F. Gennano. Sindsdien heeft ze voor verschillende presidentiële campagnes van Democratische kandidaten gewerkt: John Edwards (2004), Barack Obama (2008 en 2012) en Joe Biden (2020).

In 2016 raakte Jean-Pierre betrokken bij MoveOn, een progressieve politieke organisatie die zich tijdens de presidentscampagne van 2016 ten doel had gesteld een overwinning voor Donald Trump te voorkomen. Toen ze in 2020 door de Biden-campagne werd benaderd, keek ze naar eigen zeggen naar haar dochter en dacht bij zichzelf: „ik kan op geen enkele manier niet betrokken raken bij deze verkiezing”.

Dierenactivist

Tijdens die campagne werd ze ook benoemd tot stafchef van vicepresidentskandidaat Kamala Harris. Een jaar daarvoor was Jean-Pierre tijdens een debat, georganiseerd door MoveOn, tussen Harris en een dierenrechtenactivist ingesprongen. De activist was het podium opgestormd en pakte de microfoon van Harris af. Jean-Pierre wist te voorkomen dat de situatie verder zou escaleren, totdat de beveiliging de man van het podium escorteerde.

Toen Biden in november 2020 werd verkozen tot president, werd zij snel daarna benoemd tot plaatsvervangend stafchef van het Witte Huis. In mei 2021 gaf ze haar eerste persconferentie in die hoedanigheid. Jean-Pierre heeft een relatie met CNN-journalist Suzanne Malveaux, met wie ze een dochter deelt. Vanaf vrijdag 13 mei staat ze de pers dagelijks te woord over het Amerikaanse regeringsbeleid.