‘Een buffer hebben is belangrijk’

Verdienen & Uitgeven Speechschrijver en trainer Renée Broekmeulen (58) uit Den Haag kon tijdens corona eindelijk haar boek schrijven. Maar voor de inkomsten was het lastig.

Foto Bob van der Vlist

In

‘Ik schrijf al vijfentwintig jaar speeches. Eerst als ambtenaar, maar zestien jaar geleden ben ik voor mijzelf begonnen. Het fijne daarvan is dat ik niet meer voor één minister schrijf, maar voor allerlei mensen bij de overheid en in het bedrijfsleven. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb er wel eens over geschreven. Dat zou ik niet meer anders willen.

„Daarnaast leid ik een à twee dagen per maand speechschrijvers in Nederland op. Ik heb vrijwel alle speechschrijvers binnen de rijksoverheid getraind, en geef ook les aan speechschrijvers van lokale overheden en uit het bedrijfsleven.

„De afgelopen jaren waren erg mager. Als er geen evenementen zijn, zijn er ook geen speeches. Ook de trainingen liepen terug. Ik heb wel geprobeerd de coronatijd zo nuttig mogelijk in te vullen. Ik heb een speechschrijversvakschool opgericht, waarin ik mijn basistrainingen en nieuwe masterclasses heb ondergebracht. En ik heb een boek geschreven over het vak. Dat wilde ik al veel langer, maar betaalde opdrachten gingen altijd voor. Dat er nu eindelijk tijd was deze plannen uit te voeren, noem ik het gouden randje van corona.

„De speech is altijd van de spreker, de echte auteur blijft onbekend. Dat beroepsgeheim noemen we de magie van het vak. Als speechschrijver zit je overal met je snufferd bovenop, ben je aanwezig bij belangrijke momenten en kun je verbanden leggen waar anderen niet van op de hoogte zijn – maar je mag er niet over praten.”

Uit

'Mijn inkomsten waren de afgelopen twee jaar erg laag. Dat is lastig, want mijn vaste lasten zijn heel hoog. Ik betaal mijn vaste woonlasten, inclusief kantoor aan huis, van mijn zakelijke rekening. Verder keer ik mijzelf tweeduizend euro per maand uit, om andere uitgaven van te betalen. De afgelopen twee jaar heb ik dat bedrag gehalveerd.

„Ik woon in een heel herenhuis uit 1920 in Den Haag. Dat vraagt nogal wat onderhoud. Zo had ik laatst een lekkage, waardoor het dak vernieuwd moest worden – nogal een klap in een tijd dat er bijna geen geld binnenkwam. Gelukkig kon ik het van mijn spaargeld betalen. Het is belangrijk een buffer te hebben. Dat is nodig voor een oud huis, en hoort ook bij ondernemerschap. Spaargeld is niet voor leuke dingen als ondernemer, maar voor als je een tijdje geen inkomen hebt.

„Ik heb ervoor gekozen groot te wonen, met kantoor aan huis. Daar moet ik andere dingen voor laten. Gelukkig heb ik geen enkele neiging tot sterrenrestaurants of dure schoenen. Dat vind ik niet interessant.

„Maandelijks geef ik aardig wat geld uit aan boeken en dvd’s. Dvd’s wel steeds minder door alle streamingdiensten, maar ik heb er ruim duizend staan. Dat zijn vooral politieke films en series, zoals Borgen. Boeken koop ik nog wel altijd. Ik lees van alles, liefst thrillers en detectives. Dat heeft namelijk niets met mijn werk te maken. Zodra ik literatuur lees, ga ik met een potlood mooie citaten aanstrepen.”