Recensie

Recensie Auto

De Renault Megane E-Tech biedt meer inzicht dan uitzicht

Autotest De zichtbelemmerende factoren van de Renault veroorzaken een claustrofobisch rijgevoel, vindt .
Foto Merlijn Doomernik

Renault, met de Zoe ooit stekkerautopionier, was de innovatiedraad een beetje kwijt. De concurrentie liep in, de transitiesnelheid stagneerde. De broodnodige eerste worp in de elektrische middenklasse móést een hit worden.

Uiterlijk voldoet de Megane E-Tech aan de voorwaarden. Hij is hoog en breed; breed in excessieve mate, ‘hoog’ tussen aanhalingstekens. Tot de onderdorpel van de zijruiten schiet hij als een Chinese muur omhoog. Daarna geeft de ontwerper visuele tegendruk met een vizierachtige glaspartij, meer spleet dan raam. Zijn profiel – gezwollen borst, geplette cabine – herinnert aan een militair verkenningsvoertuig. Maar dat beetje stijlexperiment is wellicht wat mensen zoeken in het Franse. Du pain, du vin et du dessin!

Zorgelijk zijn de overige maten. De doorsnee van de A-stijl bedraagt volgens mijn meetlint 22 centimeter. Het laat zich raden wat dat met je uitzicht schuin naar voren doet. De B-stijl meet aan de onderkant zelfs 26 centimeter. Hoe breed dat is, merk je als je achterwaarts een parkeerplek uitrijdt: balk in het oog. De benepen achterruit is als een rotsspleet in de grot van Plato, meer inzicht dan uitzicht.

Gelukkig heeft de Megane een digitale binnenspiegel met camerabeelden van achteropkomend verkeer, al kleeft ook daar een maar aan. Het effect doet aan een bril met varifocale glazen denken. De omschakeling van analoog naar digitaal kijken en andersom werkt ontregelend. Al die focusverstorende en zichtbelemmerende factoren veroorzaken een nogal claustrofobisch rijgevoel.

Toppunt van ironie: de testauto beschikt over een Pack Augmented Vision & advanced driving assist. Wat zou dat behelzen? Een periscoop, een röntgenbril, een decoupeerzaag? Gewoon de digitale achteruitkijkspiegel en een bak hulpzintuigen van parkeersensoren tot dodehoeksensor, plus een voorziening die Renault in smaakvol Frans beschrijft als Rear cross traffic alert met Rear active emergency breaking. Hij trapt zelf op de rem als bij achterwaarts uitparkeren ongezien verkeer van links of rechts nadert. Dat je de investering, 1.500 euro, met klem moet aanbevelen is natuurlijk van de gekke. Renault laat je een leesbril aanschaffen terwijl je prima ziet.

Hij verzacht het met een middentunnelvrije vloer. Onder het multimediasysteem, groot touchscreen met de fantastische spraakbediening van Google, zit een bescheiden balkonnetje met de draadloze telefoonoplader de ledematen niet in de weg. Goed werk.

Prettig zacht

Binnen is hij prachtig. De fraai ontworpen zittingen zijn prettig zacht, al zit je als volwassene liever niet te lang op de achterbank vanwege de beperkte beenruimte, de achilleshiel van de Megane. Een VW ID.3 benut zijn volumes veel efficiënter. De designterreur tegen de leefruimte gaat bij de Fransen ook in dit segment alle perken te buiten. In kleinere auto’s durf je de achterdeur niet meer te openen. Een bankschroef zit comfortabeler dan de achterbank van een Peugeot 208 of 308.

De prijzen bij Renault zijn relatief concurrerend. Voor 35.000 euro koop je de basis-Megane met 40kWh-accu en een bereik van 300 kilometer, voor vijf mille meer de 60kWh-versie die 470 kilometer op een lading belooft te halen. Dat zou neerkomen op een verbruik van minder dan 13 kWh op 100 kilometer, sterk staaltje voor een auto van 1.711 kilo. Natuurlijk haalt hij het niet. Toch is de Megane met zo’n 16,5 kWh behoorlijk zuinig, en bij hogere temperaturen lijkt een gemiddelde van 15 kWh goed haalbaar. Hij moet wel sneller laden. Bij de snellader blijft het tempo met zo’n 50 kWh ver achter bij de toegezegde 130. Anderzijds laadt hij aan gewone laadpalen tot 22 kWh, terwijl de meeste auto’s met driefasenlader het voor gezien houden bij 11.

Van zijn kunstmatige besturing moet hij het niet hebben, en de prestaties van de topversie steken ondanks 218 pk niet met kop en schouders boven de concurrentie uit. Anderzijds: wat zou het? Aan het basismodel met 130 pk had je ook genoeg gehad. Je rijdt fijn en stil, en autorijden als sportief genoegen is in dit land toch morsdood. Bovendien kan de Megane geweldig slijmen. Hij beloont mijn rijstijl met een vleiende eco-score van 98 uit 100 punten. Hij mijn vriend, ik zijn vriend! Nu maar hopen dat Renault kan bouwen. Het productieproces van elektrische auto’s gaat dezer dagen niet over rozen. Naar ik begreep kan het nog maanden duren voor de auto wordt geleverd. Kan Renault in de tussentijd voor extra uitzicht mooi even de zaag in de Megane zetten, vrij naar Goethe: „Licht, meer licht!”