Recensie

Recensie Muziek

Pianist Lang Lang laat Bach door hoepels springen

Klassiek Voor supersterpianist Lang Lang was het Concertgebouw stijf uitverkocht. Een uitzinnig publiek hoorde hoe hij Bachs ‘Goldbergvariaties’ supersnel kan spelen.

Pianist Lang Lang
Pianist Lang Lang Foto ANP

Lang Lang is een klassiek pianist met de reputatie van een superster, wordt nog maar eens duidelijk in een stijf uitverkocht Concertgebouw vol opvallend nieuw, goeddeels Aziatisch publiek. Een kaartje voor zijn optreden betekent vaak pianistisch vuurwerk. Soms past dat goed, maar nu toert hij met de Goldbergvariaties van Bach. Bekende, prachtige, sprekende muziek, van meditatief naar huppelig en alles ertussen.

Na een wat lang uitgemolken ‘Aria’ (het thema dat daarna dertig keer op een beetje of totaal andere manier klinkt; vandaar ‘variaties’), klinkt de eerste variatie nog mooi uitgemeten. Maar meteen erna al krijgt Lang voor elkaar wat onmogelijk leek: de geest van Bach úit een Bachstuk spelen. Er volgt een circusshow met alle pianistische extremen: noodremvertragingen als vehikel voor gevoelvolle blikken, obscene snelheden die hele variaties tot louter glissando’s vermaakt (applaus, zo knap! Maar wel vol slordigheden), twee handen op één toets om nog harder te spelen en dramatische eindposes. Waar nodig verzint hij er noten bij. Waar onnodig moffelt hij melodielijnen weg. Noem het een frisse interpretatie.

Bodyguards

De paar keer dat de bedrieglijke eenvoud van Bach doorschemert is het alsof Lang hem direct de mond snoert door er luid overheen te spelen: Lang Lang moet aan het woord zijn, niet Bach. Lang heeft de zweep, Bach springt door hoepels. Een lege huls wordt de muziek ervan. Totdat Bach nergens meer doorschemerde, en je je levendig voorstelde dat Bach de zaal was uitgelopen, achter het handjevol publiek aan dat ook niet voor een spektakelshow was gekomen.

Maar het overgrote deel van het publiek kreeg wat het wilde: een superster, twee brede bodyguards op de eerste rij incluis, voor wie tijdens het uitzinnige applaus de donkere zaal minuten lang fonkelde van de cameraflitsen. Die op de hoge rode trap van het Concertgebouw toegesnelde handen moest schudden en handtekeningen moest uitdelen tussen twee toegiften door, waaronder één opgedragen aan „dit bijzondere jaar van vriendschap tussen Nederland en China.” Applaus.

Lees ook: ‘Pianofenomeen Lang Lang maakt van mild beekje een krachtige draaikolk.’