Wat te doen met een 3-jarige die zelden alleen speelt

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Illustratie Martien ter Veen

Opa: „Wij hebben twee kleinkinderen, een kleinzoon van ruim 3 en zijn zusje van bijna 2. We maken ons zorgen over onze kleinzoon. Hij speelt vrijwel nooit zelf, maar claimt altijd een ouder om iets met hem te doen. Hij speelt zelden met speelgoed. Hij heeft het naar zijn zin op de crèche, maar kan ook daar maar kort spelen, en is volgens de leidsters vooral bezig om datgene wat andere kinderen maken om te gooien. Ook vraagt hij de hele dag door om eten, en krijgt dat meestal ook van zijn ouders. Wij zouden de aanpak wat steviger willen: ‘Nee ik ga nu niet met je spelen.’ ‘Nee, je krijgt geen eten.’ Dat doen we soms al, en dat werkt best goed. Hij accepteert het wel, maar het is niet zo gezellig en het past niet bij de aanpak van de ouders voor wie het vermijden van lastige momenten en driftbuien het belangrijkste lijkt. Zijn ontwikkeling verloopt verder normaal, hij is stevig maar niet te dik en groeit goed. Hij maakt een gelukkige, vrolijke indruk. Wat is de beste aanpak?”

Naam is bij de redactie bekend. (Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen.) Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Houd het vrolijk

Tischa Neve: „Goed te horen dat hij op een kinderdagverblijf zit, en het daar fijn vindt. Op de opvang kan hij mooi leren oefenen met sociale vaardigheden als samenspelen en routine.

„Het helpt kinderen als ouders ook thuis iets van een routine aanhouden, want straks op school of bij vriendjes thuis moeten ze ook leren wachten op eten of aandacht. De ouders lijken daar een andere keuze in te maken, maar dat zit uw kleinzoon gezien zijn gelukkige gemoed zo te horen niet in de weg. Daaraan zie je dat kinderen op deze leeftijd goed kunnen switchen tussen omgevingen met verschillende regels, zolang die maar duidelijk zijn. Mogelijk vraagt uw kleinzoon alleen volwassenen om aandacht als hij voelt dat ze beschikbaar zijn. Dus niet aan de crècheleidsters maar wel aan papa en mama of u.

„U kunt hem gerust een beetje speels helpen met wat langer alleen spelen of eventjes wachten met eten, bijvoorbeeld door een zandlopertje te gebruiken om kort iets voor zichzelf te gaan doen, of wat afspraken te maken over wanneer er weer iets gegeten wordt. Houd het vrolijk en klein.”

Eigen accenten

Patty Leijten: „Elke generatie brengt andere waarden en normen mee in de opvoeding. Opa maakt zich zorgen dat zijn kleinzoon steeds een beroep doet op volwassenen om iets te krijgen of iets te doen. De ouders lijken hieraan graag te willen voldoen. Er lijkt zo te horen geen reden tot zorg: uw kleinzoon is opgewekt, en veel jonge kinderen vinden het nog moeilijk of ongezellig om alleen te spelen. Maar dat wil niet zeggen dat u het op dezelfde manier hoeft te doen.

„Opa’s en oma’s hebben een unieke bijdrage aan de opvoeding van kleinkinderen omdat ze hun eigen regels hebben die net iets anders zijn dan die van papa en mama. Dat kunnen kinderen goed begrijpen, en daar kunnen ze ook van leren. Dus u kunt best afspreken dat u samen iets met duplo bouwt en dan zegt: ‘Nu gaat opa even een kopje koffie drinken en de krant lezen, maar ik kom wel gezellig bij je zitten.’

„Breng gerust uw eigen accenten aan in de opvoeding van uw kleinkinderen, maar doe dat omdat die accenten bij u passen, en niet om de opvoeding van anderen te compenseren of corrigeren.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.