Recensie

Recensie Film

Meer meta kan The Matrix nauwelijks worden

Matrix In ‘The Matrix Resurrections’ is niet langer Neo, maar de liefde de verlosser. Helaas zijn de geliefden geen piepkuikens meer.

Keanu Reeves als Neo in The Matrix Resurrections.
Keanu Reeves als Neo in The Matrix Resurrections. Foto Warner Bros

Keanu Reeves is terug in simulatiewereld de Matrix. Niet langer als jeugdige kantoormuis Thomas Anderson overdag en hacker Neo ’s nachts, maar als een gegroefde, succesvolle gamedesigner die zijn depressies bestrijdt met handenvol blauwe pillen.

Binnen de simulatie is het 2022 en kent iedereen de Matrix. Althans: de door Neo ontworpen videogame waarop hij nu een vervolg moet maken, anders doet Warner Bros dat zonder hem. Maar wat ís de Matrix, vraagt zijn team zich af. Knokken en ‘bullet time’? Een filosofische mindfuck? Een metafoor voor gendertransitie of kapitalistische exploitatie?

Meer meta dan The Matrix Resurrections zie ik een blockbusterfilm niet snel worden, al is er ook volop kung fu, zwaartekrachtloze actie, ongericht schieten en – nieuw! – digitale zombiehordes. Dit is een echte ‘requel’ die de hitfilm van toen dunnetjes overdoet met een melange van jonge acteurs en veteranen uit het origineel. Zo werden Star Wars, Jurassic Park, Rocky en Halloween eerder gereanimeerd tot lucratieve filmseries. The Matrix gaat dat niet lukken. De respons is lauw, ondanks de nestwarmte, een slim script, heftige actie en fraai design.

Wat ís de Matrix? In 1999 was het de messiaanse ‘hero’s journey’ van Neo die door het slikken van een rode pil ontdekt dat onze realiteit een simulatie is van machines die onze lichamen als levende batterijen gebruiken. Neo is de verlosser, maar in twee vervolgdelen bleek de strijd tussen mens en machine complexer.

Daarop bouwt deze ‘requel’ voort. De ‘echte wereld’ is zestig jaar verder, een manipulatief algoritme bouwde een nieuwe Matrix die Neo en zijn grote liefde Trinity (Carie-Anne Moss) gevangen houdt. Ze herkennen elkaar niet als ze elkaar in de simulatie tegenkomen. Rebellen moeten Neo eens te meer wakker schudden; zij wonen net als vroeger in een ondergrondse stad en voeren raids uit in de Matrix, inmiddels samen met bevriende robots en algoritmes.

In The Matrix Resurrections blijkt liefde de ware verlosser: vinden Neo en Trinity elkaar terug? Een vraag die de kids koud laat, vrees ik. Bij succesvolle requels steunen de veteranen de nieuwe helden, hier is dat andersom. Maar hoe cool het koppel in 1999 ook was in zwart leder en zonnebril, anno 2022 gaat het toch om papa Neo en mama Trinity die weer willen zoenen. Iew iew iew! En helaas: op boomer-nostalgie kan een blockbuster niet draaien.