Necrologie

Geliquideerde rivaal van Taghi was laatbloeier in het criminele circuit

Moord op Ebrahim Buzhu Op 15 januari is in Cadiz het lichaam gevonden van Ebrahim Buzhu. Hij legde in 2015 verklaringen af over Taghi. Wie lokte hem naar Spanje?

Chiclana de la Frontera, waar zaterdag 15 januari Ebrahim Buzhu’s lichaam is gevonden naast zijn uitgebrande auto.
Chiclana de la Frontera, waar zaterdag 15 januari Ebrahim Buzhu’s lichaam is gevonden naast zijn uitgebrande auto. Foto Roman Rios / EFE

Hij leefde al jaren in de schaduw, niet bang maar wel extreem voorzichtig. Een bezoek aan familie of vrienden werd niet van tevoren aangekondigd, hij belde als hij voor de deur stond. Toch werd hij ingehaald door geweld dat hij probeerde te vermijden: de Utrechter Ebrahim Buzhu.

Zaterdag 15 januari 2022 is zijn lichaam gevonden nabij de havenstad Cadiz, naast zijn uitgebrande auto. Hij is op 52-jarige leeftijd overleden aan een schotwond door het hoofd.

De laatste jaren van zijn leven zijn gedefinieerd door gebeurtenissen in de zomer van 2015. Sindsdien wordt hij omschreven als de rivaal van Ridouan Taghi, die wordt gezien als opdrachtgever van een serie liquidaties.

De paradox is dat Buzhu, die wel actief was in de onderwereld, Ridouan Taghi naar zijn zeggen niet kende. Toch stond Buzhu volgens het OM op diens dodenlijst. Buzhu vermoedde dat dit samenhing met een onderwereldvete die teruggaat naar 2010.

Buzhu werd geboren in Utrecht op 4 december 1969. Zijn vader kwam al in de jaren 50 als arbeidsmigrant naar Nederland vanuit Melilla, een Spaanse exclave in Marokko. Hij ging werken in de voedingsindustrie. Nadat zijn vrouw was overgekomen en ze in Utrecht een gezin hadden gesticht, opende vader Buzhu in Amsterdam de eerste islamitische slagerij in Nederland. Dat was een groot zakelijk succes: de familie was welgesteld, de acht kinderen kwamen niks tekort. Ebrahim werkte vaak in de slagerij en was voorbestemd zijn vader op te volgen. Zijn bijnaam luidt: de Slager.

De opvolging kwam eerder dan gedacht omdat vader Buzhu stierf toen Ebrahim 17 jaar was. In die tijd leerde hij een generatiegenoot uit Marokko kennen, actief in het Utrechtse criminele milieu: Bagdad El H., in de onderwereld ook wel bekend als Grote Bagdad. De samenloop van gebeurtenissen vormde een breuk in zijn leven. Zonder het morele kompas van zijn vader viel hij voor de verleidingen van het criminele leven.

Voor de buitenwereld deed hij alsof hij zijn geld verdiende in het vastgoed. Intussen maakte hij naam als onderwerelddeurwaarder. Voor zijn incassopraktijk zette hij criminelen in uit het voormalige Joegoslavië. Door zijn reputatie was dreigen altijd voldoende om mensen te laten betalen.

Imago van aardige man

Pas toen hij midden jaren 90 in aanraking kwam met de politie, kreeg zijn directe omgeving door hoe hij zijn geld verdiende. Voor zijn familie was het een schok: de aardige, vrijgevige man stond in het criminele milieu bekend als iemand met wie je niet moest sollen.

Buzhu is meermaals veroordeeld voor verboden wapenbezit en betrokkenheid bij een gijzeling, zo blijkt uit zijn strafblad. Dat hij zich ook bezighield met grootschalige hasjsmokkel vanuit Marokko hield hij liever stil. Dat kwam naar buiten toen hij in 2015 Ridouan Taghi noemde bij de politie.

Op 24 juni 2015 wordt een vriend van Buzhu aangesproken door de politie omdat een peilbaken onder zijn auto is gevonden. De politie vermoedt dat de vriend wordt gevolgd door criminelen, mogelijk met de intentie hem te liquideren. Op de vraag of hij „problemen heeft met iemand”, antwoordt zijn vriend ogenschijnlijk ontspannen „nee” . Een paar dagen later, op zaterdag 27 juni, gaat hij met Buzhu terug naar de politie om te vertellen dat er meer aan de hand is.

Tijdens dat verhoor vertelt hij dat er mogelijk problemen zijn die te maken hebben met de ontvoering van een coffeeshophouder in 2009.

Zijn vriend Ebrahim Buzhu heeft daarvoor een tijdje vastgezeten maar de strafzaak tegen hem is geseponeerd vanwege gebrek aan bewijs. Terwijl zijn vriend met de politie praat wacht hij op de parkeerplaats van het bureau in Driebergen. Eind van de middag gaat hij naar binnen om aangifte te doen van „levensbedreiging” door Taghi en diens vermeende rechterhand Saïd Razzouki.

In de weken hierna wordt hij in totaal drie keer gehoord, zonder aanwezigheid van een advocaat. Bij zijn eerste verhoor op 27 augustus 2015 krijgt hij een serie foto’s te zien van mensen uit het criminele milieu in Utrecht waarover hij openhartig vertelt. Bij een derde verhoor in november vertelt hij „slapeloze nachten” te hebben omdat mensen achter hem aanzitten die hem en zijn vrienden voor „onze kop willen schieten”.

Naast de namen van Ridouan Taghi en zijn rechterhand Saïd Razzouki valt ook de naam van zijn jeugdvriend: Bagdad El H. Die stelt later bij de politie dat Buzhu „onbetrouwbaar” en „een leugenaar” is. Dat hij mensen zou willen „liquideren” is volgens Bagdad „onzin”.

Vriend doodgeschoten

Die vrees wordt nog groter als de letterlijk uitgewerkte verklaringen van Buzhu terechtkomen in een strafdossier en in het criminele milieu belanden. Als zijn familie wordt geconfronteerd met die verklaringen, vertelt Buzhu dat hij met de politie heeft afgesproken dat zijn verklaringen alleen met zijn instemming naar buiten zouden komen. Buzhu vertelt tot zijn dood tegen iedereen die het wilde horen dat justitie en politie hem in gevaar hebben gebracht. Volgens Buzhu heeft hij afgesproken dat zijn verklaringen niet zonder zijn instemming naar buiten zouden komen, al staat daarover niets in de letterlijk uitgewerkte gesprekverslagen. Wat wel opvalt is dat Buzhu zijn aangifte heeft ondertekend maar zijn verklaringen niet.

Lees ook:Dit artikel over de criminele wereld rond Ridouan Taghi

Als in de zomer van 2016 een vriend van Buzhu wordt doodgeschoten, Ranko Scekic, blijkt hoe reëel de bedreiging aan zijn adres is. Justitie en politie stellen dat Taghi en Razzouki de opdrachtgevers zijn van deze liquidatie en vermoeden dat Scekic om zijn vriendschap met Buzhu is vermoord. Taghi en Razzouki worden ook verdacht van het voorbereiden van de moord op Buzhu en nog twee andere handlangers.

Bij de behandeling van de moord op Scekic tijdens de Marengozaak zijn stukken voorgehouden waaruit kan worden afgeleid dat een plan van de groep rond Buzhu om Taghi’s handlanger Saïd Razzouki te ontvoeren de directe aanleiding was voor de moord op Skekic. Dat is een stelling die Buzhu altijd heeft ontkend. Buzhu heeft aan zijn omgeving verteld dat er geen plan was voor een ontvoering. Volgens Buzhu was het in scène gezet door Saïd Razzouki om Taghi ertoe aan te zetten de jacht op Buzhu te heropenen.

Na de gebeurtenissen in 2015 en 2016 is Buzhu’s leven niet meer rustig geworden. Vanwege enkele moordpogingen op zijn leven heeft hij met vrijwel niemand nog contact – ter bescherming van zichzelf en zijn naasten. Formeel staat hij in Nederland ingeschreven maar hij verblijft veel in het buitenland. Op 10 januari van dit jaar is Buzhu met een vertrouweling met een gehuurde auto naar Spanje gereden. Normaal gesproken zou hij zijn gevlogen maar omdat hij twee dagen later zijn familie appte over coronaklachten, is hij vermoedelijk vanwege een positieve coronatest met de auto gegaan.

Is hij naar Spanje gelokt?

Onduidelijk is waarom Buzhu met corona op stel en sprong naar Spanje is gegaan. Mensen uit de kring rond Buzhu vermoeden dat hij is gelokt. Hoewel niet duidelijk is wie dat zou hebben gedaan, bestaat het vermoeden dat de lokker iemand is geweest die Buzhu vertrouwde. Hij is in ieder geval met zijn eigen auto naar de omgeving van Cadiz gereden en heeft rond drie uur op zaterdagmiddag nog appcontact gehad met zijn schoonfamilie. Niet lang daarna is hij vermoedelijk van dichtbij door zijn hoofd geschoten in de buurt van Cadiz en is zijn auto in brand gestoken.

Wie achter de dood van Ebrahim Buzhu zit, is niet bekend. De familie wenst niet in te gaan op zijn dood. Ze verafschuwen dit zinloze geweld en hopen dat het stopt.