Opinie

Vermaak is ook een mensenrecht

Christiaan Weijts

Stel je een internationale variant op The Voice voor, in een buurland. En stel, een deelneemster meldt dat ze is aangerand door een van de hoogste bazen. Daarop verdwijnt ze mysterieus, spoorloos van de radar. Stel, in dat buurland worden kritische journalisten gearresteerd en nieuwszenders uit de lucht gehaald. Ook zijn er strafkampen waar een deel van de bevolking systematisch wordt gemarteld, uitgebuit en verkracht. De vraag is dan: stuur je nog steeds deelnemers naar die talentenshow? Blijf je hen uitzenden?

Lastig, dat geef ik toe. Maar godzijdank is er corona. Dan heb je in elk geval een excuus om geen regeringsvliegtuig te sturen vol aanmoedigende oranjes. Maar verder: zo netelig als het maar kan.

Er is een uitweg. Laat het wetenschappelijk onderzoeken. Het buurland betaalde zelf de VU om zich mensenrechtelijk eens even helemaal door te laten lichten. Wat blijkt? Niets aan de hand. Dit verklaart de leidinggevende professor: „We moeten het niet aan westerse politici overlaten om te bepalen wat we van mensenrechten moeten vinden.”

Ontroerende, verbindende woorden. Witte mannen vergeten al te vaak dat ook de beul zo zijn mensenrechten heeft. Durf voorbij je racistische westerse bril te kijken, en ontdek dat het wegsnijden van organen uit levende mensen juist het víéren van mensenrechten kan zijn.

Daarom moeten onze kandidaten erheen. Die hebben vier jaar keihard voor dit optreden getraind, er alles voor gegeven. Zo’n monomane toewijding, aan niets anders dan jezelf, aan je hoogsteigen ik, je eigen topprestatie, daar schiet je toch spontaan bij vol? Dat weegt toch zwaarder dan al die ‘mensenrechten’ bij elkaar?

Kandidaten moeten alleen even een app installeren, die slecht beveiligd blijkt, waardoor dat buurland in privégegevens kan wroeten. Vooral als je zoekt op de naam van die verdwenen deelneemster of die gemartelde bevolkingsgroep springen er rode lampjes aan. Maar wie zijn wij om De Ander cultureel te koloniseren met ons hagelwit geprivilegieerde privacy-narratief?

Bekijk het vanuit de kijker. Als die bij elke misstand zijn stoel zou moeten wegdraaien, dan zongen alle kandidaten tegen een muur. Het format heeft nu eenmaal een voorkeur voor landen met een uitgesproken niet-westers waardenprofiel. The Voice Abu Dhabi. The Voice Qatar. Natuurlijk, daar vielen duizenden decorbouwers morsdood neer. Maar weegt het mensenrecht om op de bank vermaakt te worden daar niet tegenop?

Emoties beleven, dat is onze hoogste kernwaarde. Van Ali B kun je veel zeggen, maar met zijn selfiefilmpje tijdens de finale in Abu Dhabi richtte hij voor dat mensenrecht een blijvend monument op. Dat neemt geen één dode Oeigoer ons nog af.

Christiaan Weijts schrijft elke vrijdag op deze plek een column.