Zijn krappe hobbykamer staat inmiddels vol met geavanceerde 3D-printers

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur? Deze week: 3D-printen

Foto Ilvy Njiokiktjien

Wat kan je níét 3D-printen? De Enschedese Raymond Bruinewoud (40) krabt op zijn hoofd. Hij zou het niet weten. Van vrienden, kennissen en onbekenden krijgt hij de meest uiteenlopende printverzoeken. Van Star Wars-poppetjes en vaasjes tot auto-onderdelen en mallen van de watertoren in Enschede, zodat lokale bakkers er koekjes mee kunnen maken: alles is mogelijk. Als hij het resultaat opstuurt, doet hij vaak ook een Haribo-zakje of een andere attentie erbij – minicadeautjes geven is gebruikelijk in de 3D-printwereld.

Eigenlijk is hij daar per ongeluk deel van gaan uitmaken, zegt hij. Aan het begin van de pandemie kocht hij zijn eerste 3D-printer omdat hij onderdelen wilde printen voor zijn dronevlieghobby. Maar nadat hij een tablethouder had ontworpen en een filmpje daarvan online had gezet, kregen Chinese productiebedrijven zoals Creality hem in het vizier. Die zagen een kans om de populariteit van 3D-printen in Nederland te vergroten. En nu staat zijn krappe hobbykamer ineens vol met de meest geavanceerde printers, zoals de soepel bewegende Super Racer van FLSUN. „Als je er een muziekje onder zet, is het net alsof-ie aan het dansen is.”

Die producten krijgt hij onder andere in ruil voor de ‘unboxingfilmpjes’ die hij voor zijn YouTubekanaal ‘Twentse 3D-experience’ maakt. Hij filmt zichzelf zonder onderbreking terwijl hij een 3D-printer in elkaar zet en uitprobeert. Die urenlange filmpjes worden goed bekeken, zegt hij. Voor de pandemie had hij maar zeven volgers op zijn kanaal – „familieleden” – maar tegenwoordig trekt hij al een vast kijkerspubliek van ruim 400 man. Vanwege zijn eerlijkheid, denkt hij. Als er bijvoorbeeld slechte chips in de printer zitten, of de ventilatoren niet goed werken, dan zegt hij dat gewoon.

Foto Ilvy Njiokiktjien

Het 3D-printen beheerst zijn leven inmiddels. Volgens zijn vriendin Lisa Kalma (45) vertrekt hij na de koffie om tien uur ’s ochtends naar zijn kamertje, en komt hij pas weer naar beneden als zij het eten klaar heeft. Zijn persoonlijke projectjes kosten veel tijd. Zo is hij nu bezig om een Iron Man-pak te printen dat precies om zijn lichaam past, compleet met ledlampen bij de ogen en spraakherkenning, zodat hij precies als Tony Stark kan klinken.

Wat hij gaat maken als het superheldenpak af is, weet hij nog niet. De mogelijkheden zijn eindeloos. Zo krijgt hij binnenkort een gratis 3D-scanner opgestuurd, zodat hij objecten kan inscannen en daarna kan uitprinten. En hij heeft sinds kort een 3D-printer die met het vloeibare hars werkt. Met de twee andere reviewers die dit apparaat ook alvast mochten testen, deed hij een wedstrijdje wie het kleinste object kon printen. En hij kreeg er tot zijn verbazing een bootje van twee millimeter uit. „Als ik dat kunstje kan herhalen, sta ik binnenkort in het Guinness Book of Records.”