Recensie

Recensie Muziek

Cat Power schippert tussen sloom en radicaal

Coverversies hebben alleen nut als ze iets toevoegen aan het origineel. David Bowie die Nina Simones ‘Wild Is The Wind’ met veel drama zong en Cowboy Junkies’ deconstructie van The Velvet Undergrounds ‘Sweet Jane’ waren zinvolle herinterpretaties. Cat Power, artiestennaam van de Amerikaanse zangeres Chan Marshall, vulde haar halve platencarrière met covers. Haar radicaal minimale versie van The Stones’ ‘Satisfaction’ was briljant. Covers is haar derde coveralbum. Het is voor de helft geslaagd, precies op die momenten dat ze de songs in kwestie danig omwroet. ‘Bad Religion’ van Frank Ocean en Nick Caves ‘I Had a Dream Joe’ zijn verrassend genoeg om hun bestaan te rechtvaardigen. ‘A Pair of Brown Eyes’ van The Pogues klinkt met Powers gedubbelde zang vooral sloom en ‘Here Comes a Regular’ haalt al het leven uit het origineel van The Replacements. Eigenlijk is Cat Power nog het best als ze zichzelf covert in ‘Unhate’, dat haar oude ‘Hate’ ondersteboven keert.