Britse tenniskampioene Emma Raducanu moet leren leven met de verwachtingen in eigen land

Tennis Emma Raducanu (19) stond na haar sensationele overwinning vorig jaar bij de US Open ineens in de spotlights. Ook in Melbourne zijn alle ogen op de Britse tennisster gericht en wil iedereen van haar winnen.

Emma Raducanu dinsdag tijdens haar partij tegen Sloane Stephens in de eerste ronde van de Australian Open.
Emma Raducanu dinsdag tijdens haar partij tegen Sloane Stephens in de eerste ronde van de Australian Open. Foto James Ross/EPA

‘Afgeleid. Perfect. Toevalstreffer. Foutloos. One-hit wonder.’ De termen verschijnen in de Nike-reclame op het ritme van haar tennisslagen, als de Engelse tennisster Emma Raducanu in beeld komt. De camera zoomt in op het gezicht van de US Open-kampioene. Dan volgt de aftiteling: ‘World off. Game on’.

Het is een reclame met een knipoog, eentje die voorsorteert op eventuele kritiek van de Britse pers als zij in haar eerste hele seizoen als proftennister niet voortborduurt op de sensationele toernooizege vorig jaar in New York. „De video spreekt voor zich. Dit is hoe ik me voel”, zei de negentienjarige Raducanu deze week in Melbourne. Met haar onverwachte titel was ze de eerste Britse grandslamkampioene sinds 1977, toen Virginia Wade Wimbledon won.

Lees ook: Rust in het hoofd geeft tennissers meer plezier op de baan

Bij de US Open presteerde Raducanu het onmogelijke: ze won als qualifier een grandslamtoernooi. Het was nog nooit vertoond. In september versloeg Raducanu de negentienjarige Canadese Lleylah Fernandez in de finale. Sindsdien worden beide tieners als de toekomst van het tennis gezien. Fernandez verloor deze week bij de Australian Open al in de eerste ronde en de tenniswereld hield de adem om te zien of hetzelfde zou gebeuren met Raducanu, ruim vier maanden na het voltooien van haar sprookje.

Sponsorcontracten

Come on!”, schalt dinsdagavond door de Margaret Court Arena in Melbourne, na het eerste punt van de wedstrijd, tegen de Amerikaanse Sloane Stephens (28). Zelfs de linkervuist van Raducanu komt erbij om het succesje te vieren als de eersterondepartij een paar seconden oud is. Zo hoog is de afgelopen maanden de druk dus opgelopen. Zeventien minuten later staat er 6-0 op het scorebord, voor Raducanu.

Haar debuut bij de Australian Open verloopt beter dan verwacht; op een WTA-toernooi in Sydney verloor ze vorige week nog met 6-0 en 6-1 van de Russische Jelena Rybakina. „Door de hectiek van de afgelopen maanden, heb ik niet zoveel gespeeld en getraind als ik graag had gewild”, zei Raducanu deze week. Ze tekende de afgelopen maanden sponsorcontracten met Dior, Evian en British Airways en werd verkozen tot ‘BBC Sportpersoonlijkheid van het Jaar’.

Als Raducanu de tweede set verliest van Stephens, schakelt ze door naar een spel waarin zij zelf het initiatief neemt en haar tegenstander meer kan sturen. Bij een stand van 5-1 slaat Raducanu op matchpoint met haar backhand een slim kort balletje, waar Stephens geen antwoord op heeft. Daarna laat ze haar racket vallen en verdwijnt haar gezicht in twee handen, alsof ze weer de US Open heeft gewonnen.

„Ik speelde geweldig in de eerste set. Ik maakte weinig onnodige fouten. Ik had het naar m’n zin. Ik kreeg energie van de mensen die nog zo laat op de tribune waren blijven zitten”, analyseerde Raducanu zelfverzekerd haar optreden. Donderdag verloor ze, gehinderd door blaren aan haar rechterhand, in de tweede ronde van Danka Kovinic uit Montenegro, de nummer 98 van de wereld: 4-6, 6-4 en 3-6.

Rugzak vol slagen

In de ogen van de Britse pers is Raducanu de komende tien jaar de gedroomde nieuwe tenniskampioene. Ze is goedlachs, charmant, en beschikt vooral over een rugzak vol slagen waarmee ze op de tennisbaan alle mogelijkheden heeft om succesvol te zijn. Ze is snel, handig, slaat hard, maar leest het spel ook goed. Zelfs de slice backhand, toch een moeilijkere slag, beheerst ze op een natuurlijke manier. Bijzonder is de manier waarop ze tactisch, als een nazaat van de Zwitserse tenniskampioene Martina Hingis, soms zachtere geplaatste ballen slaat in de hoek. Om daarna ziedend hard uit te delen.

De volley, haar geheime wapen, is de slag in de top van het vrouwentennis die vaak niet goed verzorgd is. Raducanu heeft juist een volley om van te watertanden, geslagen met een heel strakke pols. Ze is comfortabel aan het net en weet de moeilijkste ballen weg te leggen. De scorende volley is in haar allround spel iets dat heeft bijgedragen aan de onverwachte zegereeks in New York.

Tracy Austin snapt precies wat Raducanu nu meemaakt. De Amerikaanse won in 1979 als zestienjarige de US Open. Twee jaar later pakte ze in New York haar tweede grandslamtitel, maar door een rugblessure moest ze al vroeg stoppen met toptennis. „Iedereen kent nu haar spel en wil van haar winnen”, zei Austin deze week tegen de BBC over Raducanu. „Ze ligt onder de microscoop. Dat zorgt voor veel druk”,

Austin heeft advies voor Raducanu. „Ik denk dat ze niet meer aan de US Open moet denken. Ze moet vooral veel wedstrijden spelen en geen aandacht schenken aan wat er wordt geschreven in de krant en wat er op sociale media wordt gezegd. Ze moet in een cocon blijven.”

Als iemand weet hoe het is om onder het vergrootglas van de Britse pers te liggen, is het Andy Murray. De Schotse tennisser, drievoudig grandslamkampioen, trotseerde immense druk en won in 2013 Wimbledon. Als eerste Britse man sinds Fred Perry in 1936. Murray vertelde in december in een interview met Eurosport dat hij verwacht dat de Britse pers Raducanu de komende tijd zal ontzien, maar dat in de zomer de verwachtingen rond Wimbledon ongetwijfeld weer extreem hoog zullen zijn. „Ik weet nog dat ik Wimbledon voor het eerst speelde en dat ik opeens op de voorpagina van de kranten stond en continu aandacht kreeg. Dat veranderde mijn hele leven”, zei Murray. Maar hij vertrouwt op het karakter van Raducanu. „Ze staat met beide benen op de grond. Ze is heel slim. Ik weet zeker dat ze er goed mee om kan gaan. Maar het is niet makkelijk.”

Dit artikel is geactualiseerd op donderdag 20 januari 2022 om 12.05 uur.