Recensie

Uitstekende docuserie over cheerleaders toont de schaduwzijde van roem

Recensie De hoofdpersonen uit ‘Cheer’ werden dankzij Netflix plots beroemd. Een nieuw seizoen vol met pijnlijke stunts en persoonlijk leed laat zien dat het leven daarna niet makkelijker werd.
De cheerleaders van Navarro in een scène uit het tweede seizoen van de Netflix-serie Cheer.
De cheerleaders van Navarro in een scène uit het tweede seizoen van de Netflix-serie Cheer. Foto Netflix

Cheerleader Lexi Brumback denkt dat er mooie dingen in het verschiet liggen: „2020 wordt een goed jaar voor ons”, zegt ze met een lach op het gezicht. Het is een kort interviewfragment in de eerste aflevering van het tweede seizoen van Cheer, een Amerikaanse documentaireserie over het team waar Brumback (geboren in 2000) op dat moment onderdeel van uitmaakt. Dat haar voorspelling niet uitkomt, zal geen verrassing zijn. Toch leek het er wel even op. Cheer werd in januari van dat jaar een hit op Netflix en een aantal hoofdrolspelers, onder wie Brumback en haar coach Monica Aldama, werden uit het niets beroemdheden. Er kwamen optredens in de talkshow van Ellen DeGeneres en persiflages in het sketchprogramma Saturday Night Live. Jerry Harris, dankzij zijn charisma en humor gebombardeerd tot publiekslieveling, mocht filmsterren interviewen.

De coronapandemie zorgt al voor de eerste klap, niet veel later volgt het nieuws dat Harris (1999) is opgepakt na beschuldigingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag met minderjarigen. Dat regisseur Greg Whiteley die laatste wending op een integere wijze in het seizoen weet te verwerken, is bewonderenswaardig.

Met het eerste seizoen gaf Whiteley al een fascinerend inkijkje in een voor velen onbekende wereld. Hij volgde het cheerteam van Navarro College uit Texas in de aanloop naar een groot nationaal toernooi. Dankzij prachtig gefilmde beelden werd duidelijk dat cheerleading een snoeiharde topsport kan zijn. De atleten van Navarro zijn niet zomaar juichende meiden en jongens die aan de zijlijn van wedstrijden staan om anderen aan te moedigen. Tijdens hun eigen wedstrijden voeren ze waanzinnige en soms zelfs gevaarlijke stunts uit. De vrouwen worden tijdens de optredens door de mannen bijvoorbeeld in de lucht gesmeten, waarna ze een menselijke piramide vormen. Wat ze doen is een wonderlijke combinatie van atletiek, dans en show. De weg naar de eindstrijd zit vol met bloed, zweet, tranen en gebroken botten. Veel van de atleten zijn opgegroeid onder moeilijke omstandigheden en zien in hun coach een moederfiguur.

Geen ‘Instagram-mensen’

Het tweede seizoen lijkt eerst nog een herhaling van zetten, met een kleine twist. De camera’s volgen deze keer ook Trinity Valley College, de grootste concurrent van kampioensteam Navarro. Trinity Valley is een klassieke underdog, het team heeft minder geld en aanzien. Toch denkt coach Vontae Johnson dat hij Navarro van de troon kan stoten. „Ik zoek geen Instagram-mensen”, zegt hij. Dat aspect lijkt Navarro inderdaad tot struikelen te brengen: Aldama en de beroemdste teamleden lijken na het Netflix-succes drukker met hun volgers op sociale media en met het uitmelken van hun plotselinge roem.

De afleiding is duidelijk niet goed voor het team. De meeste hoofdrolspelers lijken weinig plezier te beleven aan hun roem. Hun coach denkt echter dat ze de (commerciële) kansen niet moeten laten liggen. „Als Monica het zegt, dan doe ik het”, zegt een van de sterren uit het team. En daarmee laat deze serie de schaduwkant van plotselinge roem zien. Toch lijken de sporters op tijd weer hun focus te vinden.

Maar dan komt aflevering 5 (‘Jerry’). Terwijl Aldama haar team achterlaat om mee te doen met het programma Dancing with the Stars komen de beschuldigingen aan het adres van Jerry Harris naar buiten. „Ik stortte helemaal in”, vertelt een van de teamleden. „Ik zonk in een gat en huilde”, zegt een ander. De voor de kijker bekende gezichten verdwijnen daarna tijdelijk naar de achtergrond. Cheer maakt ruimte om twee slachtoffers van het vermeende misbruik uitgebreid aan het woord te laten. Een advocaat en twee onderzoeksjournalisten van USA Today zorgen voor verdere duiding bij een zeer pijnlijke kwestie die symbool staat voor een breder probleem in de sport- en entertainmentwereld.