Recensie

Recensie Film

Sprankelende film over Amerikaanse islam

Drama In de opmerkelijke debuutfilm ‘Jinn’ moet de levenslustige 17-jarige scholier Summer in het reine zien te komen met de bekering van haar moeder tot de islam.

Summer (Zoe Renee) komt in een lastige spagaat terecht als haar moeder zich bekeert tot de islam, in ‘Jinn’.
Summer (Zoe Renee) komt in een lastige spagaat terecht als haar moeder zich bekeert tot de islam, in ‘Jinn’.

Nijla Mumin levert met Jinn een opmerkelijke debuutfilm af. Aan het door haar zelf geschreven, deels autobiografische scenario schort weliswaar een en ander. Belangrijkste bezwaar: de motieven van personages blijven soms vaag en nogal tegenstrijdig. De film neemt daardoor een paar onsamenhangende wendingen die vooral verwarrend zijn. Maar daar staat originaliteit, visuele inventiviteit en prima acteerwerk tegenover; nieuwkomer Zoe Renee in de hoofdrol is een ontdekking.

Renee speelt Summer, een 17-jarig meisje dat verzot is op dansen en pizza. Ze komt in een lastige spagaat terecht als haar moeder zich bekeert tot de islam. Wil ze haar moeder volgen in haar nieuw gevonden geloof? Of wil ze liever haar oude, vrije leven voortzetten?

Mumin maakte een film over de rol van de islam in een Afro-Amerikaans milieu, die nu eens niet over radicalisering en extremisme gaat. Summer worstelt ook met een interessante kwestie: wanneer wordt ze meer van buitenaf gestuurd: als ze zich zou schikken naar de normen en opvattingen van de moskee, of als ze zich kritiekloos laat vormen door de dominante waarden van de populaire cultuur waarmee ze opgroeit? Het is niet vanzelfsprekend dat ze in het laatste scenario ‘vrijer’ is dan in de wereld van de moskee.

Jinn stipt dat dilemma aan, maar vaak nogal vluchtig. Elementen van een conservatieve en liberale uitleg van de islam zijn op een weinig consistente manier door elkaar gehusseld.

Mumin haalt misschien gewoon te veel overhoop door van Summers moeder een carrière-vrouw te maken – ze is een populaire meteoroloog bij een televisiestation – die plotseling met hoofddoek op haar werk verschijnt. Dat gegeven alleen zou op zich al een goede film hebben kunnen opleveren. Gecombineerd met de zoektocht van Summer naar haar plaats in de wereld, is het te veel. Maar Nijla Mumin is zeker een filmmaker om in de gaten te houden.