Recensie

Recensie Film

De krullen van het leven van kattentekenaar Louis Wain

Biopic De negentiende-eeuwse illustrator Louis Wain tekende katten alsof het mensen waren, aan de thee, bij de kapper, op het strand, en zelfs dansend rond de kerstboom.

Louis Wain (Benedict Cumberbatch) is nu eens verlegen, dan weer hyper, in ‘The Electrical Life of Louis Wain’.
Louis Wain (Benedict Cumberbatch) is nu eens verlegen, dan weer hyper, in ‘The Electrical Life of Louis Wain’. Foto Jaap Buitendijk

Voor kattenliefhebbers zit er niets anders op: zij moeten The Electrical Life of Louis Wain gaan zien. De kans dat ze immers ergens een of meerdere kattentekeningen – waarschijnlijk op een ansichtkaart – van de negentiende-eeuwse illustrator Louis Wain (1860-1939) hebben rondslingeren is meer dan groot. Wain tekende katten alsof het mensen waren, aan de thee, bij de kapper, op het strand, en ja, dansend rondom de kerstboom, met grote verbaasde ogen en tot in elke snorhaar een parodie op hun baasjes. Later in zijn leven werden de katten abstracter, meer psychedelisch, waar sommigen een teken van zijn schizofrene aandoening in zagen.

Benedict Cumberbatch speelt hem nu eens verlegen, dan weer hyper, met een hele reeks ticks en eigenaardigheden, en de film racet door zijn excentrieke leven. Alles komt in kleine cartooneske scènetjes voorbij. Zijn zorg voor zijn vijf ongetrouwde zussen, zijn huwelijk met hun gouvernante, zijn vriendschap met Illustrated London News-uitgever William Ingram (Toby Jones), zijn bijzondere liefde voor huiskat Peter, de alfa en omega van al zijn tekeningen. Er wordt zelfs gesuggereerd dat dankzij zijn tekeningen de kat van muizenvanger tot huisdier is gepromoveerd. En ja, dat heeft allemaal iets heerlijk pluizigs. Zeker omdat de Engelse filmindustrie zich in dit soort formuleachtige biopics heeft gespecialiseerd. Veel verder dan wat krabben aan de buitenkant komt het niet. Splinters en krullen van een leven.