Opinie

Ali gevonnist zonder vonnis?

Frits Abrahams

Ontucht in ’t Gooi? Daar keek ik in eerste instantie niet helemaal van op, totdat het vermoeden rees dat er méér aan de hand was dan een gossipjournalist mag verzinnen: strafbare ontucht.

Dat verklaart waarom RTL een van zijn succesvolste programma’s, de talentenjacht The Voice of Holland, voorlopig niet meer uitzendt en ook sponsors zich hebben teruggetrokken. Aanleiding is een programma dat nota bene donderdag nog moet worden uitgezonden: BOOS van BNNVARA. Hadden ze daar de inhoud van hun programma niet beter nog even geheim kunnen houden met het oog op de gevolgen voor met naam en toenaam genoemde betrokkenen? Een naïeve vraag voor een wereldje waarin kijkcijfers allesbepalend zijn.

Ik vind al die talentenjachten een verschrikkelijk soort sentimentele kitschtelevisie, dus zal ik niet treuren om het verdwijnen van The Voice. Maar belangrijker is de vraag of dit nu een typisch geval van ‘trial by media’ is. Worden hier reputaties beschadigd nog voor het zelfs zeker is of er een strafzaak zal volgen?

Bij Ali B. is dat al het geval. Bij het Openbaar Ministerie is tegen hem aangifte gedaan wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag bij het genoemde tv-programma. Ali ontkent heftig. „Ik word hierdoor overvallen”, zei hij tegen De Telegraaf. „Er is geen naam gegeven, niets concreets. Daar kan ik mij niet tegen verdedigen. Laat staan in de media. Maar de schade is wel aangebracht.”

Hoe moeilijk die openbaarheid ook te voorkomen is in de gevallen van bekende personen – het blijft uiterst pijnlijk. Ik moest meteen denken aan een recente zaak waar je weinig meer over hoort: die van Andrew Cuomo, de voormalige gouverneur van New York. Er spoelde een golf van beschuldigingen van seksueel wangedrag over hem, afkomstig van liefst twaalf vrouwen, maar toch besloot Justitie hem niet te vervolgen. Men vond de beschuldigingen geloofwaardig, maar de bewijzen niet overtuigend genoeg. Toen dat bekend werd, was Cuomo al afgetreden als gouverneur.

Zo’n zaak kent alleen maar slachtoffers. Niet alleen Cuomo, die moest aftreden zonder dat er een strafzaak tegen hem begonnen was, maar ook de vrouwen die zijn gedrag als seksueel misbruik hadden ervaren. Misschien is het goed dat hij is afgetreden, toch blijft het rechtsgevoel hier knagen.

Wellicht staat Ali B. hetzelfde als Cuomo te wachten: gevonnist zonder vonnis. Anders ligt het bij Jeroen Rietbergen, de bandleider van The Voice en echtgenoot van Linda de Mol. Tegen hem is geen aangifte gedaan, maar desondanks heeft hij toegegeven dat zijn gedrag „volledig verkeerd is geweest”: hij had inderdaad seksuele contacten gehad met enige bij het programma betrokken vrouwen. Hij had die contacten toen als „wederkerig en gelijkwaardig” gezien, maar besefte al een poos geleden dat niet zijn perceptie relevant was, maar die van de vrouwen.

Ik vermoed dat zijn verklaring met enige hulp van hierin gespecialiseerde advocaten is opgesteld, maar toch is zulk openlijk geuit schuldbesef schaars in de nog betrekkelijk jonge geschiedenis van #MeToo.

En nu? Volgens De Telegraaf zal er rond The Voice nog „een beerput” aan onthullingen opengaan. De wens is ongetwijfeld de vader van dit vermoeden, maar de vraag is vooral wie er gelukkiger van zal worden, behalve de roddelpers.