Opinie

Onsportieve wintersporters

Carolina Trujillo

Volgens het CBS ging in 2015 13 procent van de huishoudens met een inkomen vanaf twee keer modaal op wintersport. Van huishoudens met een inkomen onder modaal was dat slechts 2 procent. TNS NIPO stelt dat de kosten voor een wintersportvakantie gemiddeld 700 euro per persoon per week zijn. Het sociale minimuminkomen voor een volwassene ligt rond 1.230 bruto per maand.

Dat ik met cijfergeweld open, komt doordat de keren dat ik tegen wintersportende bubbelvrienden zei dat wintersport vooral iets is voor het rijkere segment, ik nog net niet opgeknoopt werd. Wintersporten waren immers voor iedereen. Misschien had ik hen eerst moeten vertellen wat ze ons op de UvA bij de studie culturele antropologie over rijkdom leerden: je behoort al tot 10 procent van de materieel rijkste mensen van de wereld wanneer je toegang hebt tot schoon drinkwater, voedsel en gezondheidszorg, een dak boven je hoofd hebt, niet analfabeet bent en een bankrekening op je naam hebt staan met daarop soms geld. Het kan zijn dat ik een of twee voorwaarden vergeet, maar wat ik niet vergeten ben, is dat je – al was je in Nederland een student met een rap oplopende studieschuld – je jezelf tot de 10 procent materieel rijksten van de wereld kon rekenen.

Met die gedachte is het veilig om te stellen dat je om te wintersporten best rijk moet zijn. Zelfs binnen de geprivilegieerde Nederlandse bubbel liggen de sporten onder nul graden Celsius niet bepaald voor de minima binnen handbereik.

Toen 25 december Oostenrijk, de populairste bestemming voor Nederlandse wintersporters, nieuwe inreisregels implementeerde, sloeg paniek toe. Wie Oostenrijk in wilde, moest een boosterprik en een negatieve PCR-test hebben of bereid zijn tot tien dagen quarantaine. Voor wintersporters was dit, ik gebruik hun eigen woorden: een klap in het gezicht, de wintersport werd hen door de neus geboord, het was ontzettend oneerlijk. Cameraploegen stortten zich op de slachtoffers. Bij de NOS getuigde een gozer dat hij vorig jaar ook al niet op wintersport was geweest en dat was voor het eerst in zijn leven. Mijn hart huilde.

Voor zwaar getroffen landgenoten begon een race tegen de klok. Kerstdiners werden afgezegd, Audi’s werden halsoverkop volgeladen, tickets werden omgeboekt. „Het lukte nog net”, riep een gelukszoeker vanuit een vertrekhal in een luchthaven. Uit het beloofde land deden degenen die het gered hadden hun tactieken uit de doeken: „Boostertje in Duitsland gehaald”. Met de rol die wintersport aan het begin van de pandemie bij de virusverspreiding speelde – „Wintersport en carnaval hebben ons genekt”, zei een ervaren microbioloog destijds – vegen wintersporters vandaag in Oostenrijk hun derrière af.

Zoals van moslims wordt gevraagd afstand te nemen van geloofsgenoten die aanslagen plegen, wil ik onze bevoorrechte medelanders vragen afstand te nemen van dit rijkeluisgespuis dat voor het persoonlijke wintersportpleziertje bereid is niet alleen in eigen land, maar ook in Oostenrijk de pandemie een booster te geven. Neem afstand van dat tuig, blokkeer de egoïstische wintersporters, stoot ze af. Golf niet meer met ze, leen hen uw paard niet, flikker ze uit de aandelenportfolio, laat desnoods uw personal assistent dat doen. Tot zover mijn nieuwjaarswens.

Carolina Trujillo is schrijfster.