Opinie

Het Iraanse regime wil meer baby's. Iraanse vrouwen zijn woest

Geen gratis condooms meer in Iran. Een wet voor verjonging moet meer Iraniërs opleveren, ziet .

Dwars

Ayatollah Khomeiny deed begin jaren tachtig een beroep op de Iraanse vrouwen „veel zoons” groot te brengen (over dochters had hij het niet terwijl je die toch alleen al nodig hebt om zoons te blijven produceren). Hij wilde de islam versterken en een 20 miljoen man sterk leger produceren. Bedenk, buurman Saddam Hussein was in 1980 in de aanval gegaan, met de steun van de wereld zoals de Iraniërs dat niet ten onrechte zagen. Dus promotie op het werk voor wie de meeste kinderen had, verbod op abortus en minder aandacht voor gezinsplanning.

In 1979 had Iran 36 miljoen inwoners, en het resultaat van Khomeiny’s aanmaningen en maatregelen was tien jaar later 50 miljoen Iraniërs. Maar de Iraanse leiders berekenden dat het bevolkingsaantal zich onder gelijke omstandigheden tegen 2010 zou hebben verdubbeld, en gooiden de rem erop na een felle discussie die Khomeiny na lange aarzeling had geautoriseerd. Honderd miljoen Iraniërs! Die konden ze niet voeden, laat staan huisvesten.

Sterilisaties en condooms werden gratis en kinderbijslagen afgeschaft. Bruidsparen moesten op cursus geboortebeperking – ik ben er een keer bij geweest, met een vrouwelijke ambtenaar van het ministerie van Volksgezondheid die de werking van pil, spiraaltje en condoom uitlegde aan zeer verlegen stellen.

De rem van de ayatollahs produceerde een van de snelste dalingen van de bevolkingsgroei in de wereld: Van bijna 4 procent groei in 1986 tot 1,3 in 2020 (cijfer Wereldbank, in Nederland 0,6). Maar sinds een paar jaar is het roer weer om, in de eerste plaats om de vergrijzing tegen te gaan. Opperste leider Khamenei zei in 2012 dat het programma van de jaren negentig een vergissing was geweest, en stak zelfs, wat hij nóóit doet, de hand in eigen boezem: „Ook ik had er een aandeel in. Moge God en de geschiedenis ons vergeven. Als we zo doorgaan, zullen we in de niet te verre toekomst een land zijn van bejaarden.”

Er zijn in de tussentijd diverse maatregelen getroffen om het aantal baby-Iraniërs weer op te krikken, maar zonder succes. Begrijpelijk, want de burger is mondiger geworden en buitenlandse sanctie op sanctie plus eigen wanbestuur leveren alleen maar economische malaise op. De Iraniërs vinden dit geen tijd voor gezinsuitbreiding.

Waarom schrijf ik vandaag hierover? Wegens de nieuwe ‘Wet inzake de verjonging van de bevolking en steun voor het gezin’, die zojuist van kracht is geworden. De typische reactie van een autoritair regime: we rammen die baby’s er gewoon in. Sterilisaties worden in plaats van gratis strafbaar, met vijf jaar cel; abortus om medische reden – verder sowieso al verboden – alleen nog mogelijk na toestemming van twee artsen en een rechter; de gratis voorbehoedsmiddelen zijn afgeschaft en seksuele voorlichting wordt aan banden gelegd. De staatsmedia moeten vrouwen aanmoedigen om meer kinderen te krijgen. En natuurlijk subsidie voor meer kinderen.

Iraanse vrouwen zijn woest omdat de autoriteiten over hun lichaam denken te kunnen beschikken. Artsen waarschuwen voor toename van seksueel overdraagbare ziekten en van illegale abortussen, nu geschat op 300.000 tot 600.000 per jaar (Nederland 32.000).

Ayatollah Khamenei zegt dat Iran van nu 83 miljoen naar 150 miljoen inwoners toe moet. Vraagje: zou het voor de autoriteiten niet handiger zijn een land met volgzame bejaarden te hebben dan vol opstandige jongeren die geen baan vinden?

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.