‘Ik dacht: oh kak, nu ga ik die stap echt zetten’

Verdienen en uitgeven Pritha Belle (36) liep vast in haar vorige baan. Nu begint ze zelfstandig als ‘organisatierebel’. „Ik ga van een vast salaris naar een onzeker inkomen, maar voor mezelf beginnen voelt goed.”

Foto Bob van der Vlist

In

‘Ik heb vrij lang voor een non-profitorganisatie gewerkt omdat ik er in geloofde dat we het verschil konden maken. Maar vorig jaar liep ik vast in het systeem; het was een bureaucratische baan geworden en alle creativiteit was bij me weggeëbd. Ik kreeg een burn-out. Toch koos ik er voor bij dezelfde werkgever te re-integreren, want vanuit een burn-out een nieuwe baan zoeken is ook niet ideaal.

„Het laatste project waar ik aan werkte, had als insteek samen de kracht en energie terugvinden om ergens verandering in te brengen. Toen dacht ik: hier wil ik meer mee doen! Ik heb de nodige cursussen gevolgd om als coach en adviseur aan de slag te gaan – organisatierebel, noem ik het ook wel. Nu de klanten nog.

„Bij mijn vorige werkgever verdiende ik 2.415 euro netto, nu heb ik net WW aangevraagd. Dat voelt als een stap terug, maar tegelijk zie ik de WW als een mogelijkheid om voor het eerst voor mezelf te beginnen. Mijn vriend heeft een vaste baan, dus samen komen we er wel.

„Toch was het wel spannend om bij mijn vorige baan te zeggen: als ik solliciteer op de interne functies en ik word het niet, dan ga ik weg. Toen ik het niet werd, dacht ik wel even: oh, kak, nu ga ik die stap echt zetten.”

Uit

‘Mijn vriend en ik maken 80 procent van wat we binnenkrijgen over op een gezamenlijke rekening. Nu is dat bij mij dus minder, maar ik vind het wel fijn dat we hetzelfde percentage aanhouden. En tegelijk is het soms ook beklemmend, dat je 80 procent van je inkomen kwijt bent aan het dagelijks leven.

„Ik denk dat veel mensen daarom blijven bij de baan die ze misschien niet zo leuk vinden. Het brengt veel risico’s met zich mee als je die opgeeft; dat je de kosten van levensonderhoud bijvoorbeeld niet meer kunt opbrengen.

„Omdat ik voor mezelf ben begonnen, proberen we wel te bezuinigen. Onze oudste is net zindelijk, dus dat scheelt luiers. Kinderkleding kopen we vooral tweedehands. Met twee kinderen en veel spullen hebben we wel een grotere auto moeten kopen. Aan een volle tank zijn we zo 110 euro kwijt.

„Boodschappen laten we bezorgen, maar we zijn wel overgestapt naar een goedkopere bezorgdienst, want het blijft een kostenpost. We eten ook graag biologisch. Daar wil ik niet op bezuinigen. Dan maar wat minder speciaalbiertjes.

„Waar ik elke keer weer van schrik is wat we betalen aan de kinderopvang. Met twee kinderen die beiden drie dagen per week gingen, kostte dat bijna 1.200 euro per maand per kind. Ik weet wel dat we daarvoor ook kinderopvangtoeslag krijgen, maar toch. Nu gaat de oudste naar school en heeft de buitenschoolse opvang geen plek. Die kosten zijn dus een stuk lager.”