In de nieuwe versie van ‘West Side Story’ wordt Maria gespeeld en gezongen door nieuwkomer Rachel Zegler. Ze was 17 toen ze haar auditie-tape instuurde voor de casting van de film.

Foto 20th Century Studios

Interview

‘Deze ‘West Side Story’ is voor ons’

Interview | Rachel Zegler en Ariana DeBose, actrices Steven Spielberg koos voor een jonge en diverse cast voor ‘West Side Story’. Rachel Zegler en Ariana DeBose zijn te zien als Maria en Anita. „We maken opera weer hip, baby.”

Misschien komt er ooit nog eens een speelfilm over hoe Rachel Zegler (20) de rol van Maria kreeg in de nieuwe versie van West Side Story van Steven Spielberg; de klassieke musical over de onmogelijke liefde tussen Tony en Maria, die verstrikt raken in de rivaliteit tussen twee jeugdbendes. Zegler, van Colombiaans-Amerikaanse herkomst en opgegroeid in New Jersey, had geen enkele professionele ervaring met musical toen ze als 17-jarige scholier een auditie-tape instuurde voor de casting van de film.

Haar tape was een van 30.000 hoopvolle inzendingen. Zegler kreeg de rol. Met de keuze voor zo’n onervaren talent nam Spielberg een risico. Vermoedelijk was dat geen eenvoudige beslissing, want hij deed er een jaar over om de knoop door te hakken. Maar wie Zegler hoort zingen in haar badkamer in filmpjes op YouTube, kan zijn keuze goed begrijpen.

De keuze voor Anita was eenvoudiger; zij is de wereldwijze vriendin van Maria’s broer Bernardo in West Side Story. Ariana DeBose is pas 30, maar al een zeer ervaren musical-artiest op Broadway. Ze speelde onder meer in de hitmusical Hamilton en was te zien in Summer: The Donna Summer Musical. Toch twijfelde DeBose aanvankelijk of ze auditie moest doen voor Anita. „Ik ben een zwarte vrouw. Ik dacht dat Anita er zo uit zou moeten zien zoals Rita Moreno in de oorspronkelijke film”, vertelde ze vorige week tijdens een online-persconferentie voor West Side Story. „Daar lijk ik helemaal niet op. Maar Steven Spielberg bleek daar gelukkig ook niet naar op zoek te zijn.”

Een paar dagen na de persconferentie is er een gelegenheid om Rachel Zegler en Ariana DeBose via Zoom enkele vragen te stellen.

Na zestig jaar is de muziek van ‘West Side Story’ nog steeds geliefd en populair. Wat is het geheim?

Rachel Zegler: „De muziek vertelt het hele verhaal van West Side Story, zelfs helemaal zonder de teksten. Als je alle teksten zou weglaten, zou je het hele verhaal nog steeds begrijpen. Op elk willekeurig moment zou je precies weten wat er gaande is. Dat geeft wel aan wat een briljante componist Leonard Bernstein was. Hij schreef enorm gecompliceerde muziek voor personages die zelf net zo gecompliceerd zijn. Toch kan ook een ongetraind muzikaal oor hem altijd eenvoudig volgen. Iedereen kan zich in zijn muziek herkennen. West Side Story is tegelijk klassiek en heel modern.”

Ariana DeBose. „West Side Story is een moderne opera. Wij maken opera weer helemaal hip, baby.”

‘West Side Story’ bereikt nu een nieuw, jong publiek. Wat hopen jullie dat jongeren eruit zullen halen?

Zegler: „West Side Story bevat zoveel thema’s die nu nog steeds relevant zijn, misschien zelfs nog wel meer dan toen de eerste film uitkwam in 1961. De film drukt je met je neus op problemen die er helaas nog steeds zijn, zoals structureel racisme. Ik denk dat de manier waarop we het verhaal nu verbeelden de personages heel tastbaar en toegankelijk kan maken voor jongere generaties. Jonge latino’s en latina’s kunnen zichzelf nu terugzien op het scherm. Wij hebben gezichten die ze kennen uit hun eigen leven. Dat is echte representatie.”

Kunnen jullie uitleggen waarom representatie zo belangrijk is? In de eerste film speelden geschminkte witte acteurs nog Puerto-Ricanen.

Zegler: „Toen ik opgroeide was ik me er altijd bewust van als ik een positief portret in de media zag van latina’s, als ik überhaupt al een keer een latina in de media terugzag. Dat was altijd opvallend en bijzonder. Latino’s worden nog steeds vooral in verband gebracht met onderwerpen zoals drugshandel. In de film hebben de personages juist heel veel verschillende facetten. Dat komt vooral door de manier waarop Tony Kushner het scenario heeft aangepast en vormgegeven.

„De conflicten in de film zijn daardoor zoveel complexer, maar ook begrijpelijker voor mensen in het publiek die er net zo uitzien als wij op het doek. Ik hoop dat onze versie van West Side Story nog een extra duw zal geven aan de discussies in Hollywood over representatie. Ik hoop dat de film aan jonge latino’s en latina’s laat zien dat er ruimte voor ze is in de filmindustrie, en dat die ruimte in de toekomst alleen nog maar verder zal toenemen.”

DeBose: „Dat Steven Spielberg nu de moed heeft getoond om de film te casten met acteurs met een heel diverse achtergrond, geeft een enorm krachtig en duidelijk signaal af aan de filmindustrie. Als Steven Spielberg op deze manier een film kan ontwikkelen en casten, kunnen andere regisseurs dat ook.”

In Spielbergs versie van ‘West Side Story’ wordt Tony gespeeld door Ansel Elgort.

Foto 20th Century Studios

De oorspronkelijke film zet het contrast sterk aan tussen de onschuldige Maria en de wereldwijze Anita. Bij jullie ligt dat genuanceerder.

Zegler: „De oorspronkelijke versie is behoorlijk zwart-wit. Maria is heel lief en onschuldig. Anita heeft juist heel veel levenslust en passie. Maria is achttien in het verhaal. Dat is een leeftijd die heel verschillende kanten heeft. De rest van de wereld ziet je vaak nog als een kind. Misschien ben je ook nog wel een kind. Maar dat is vaak niet hoe je het zelf ervaart. Je denkt op die leeftijd dat je alles al weet van de wereld. Maria denkt dat ook. Vervolgens ontdekt ze door de gebeurtenissen in de film dat ze nog helemaal niets van de wereld begrijpt. Al die verschillende dimensies van haar wilde ik over het voetlicht brengen.”

DeBose: „In de versie van 1961 is Anita duidelijk ouder dan Maria. Ze wordt veel meer geportretteerd als een vrouw met de nodige ervaring. Bij ons staan de personages dichter bij elkaar. Rachel speelt Maria als iemand die haar eigen keuzes maakt. Maria weet wie ze is. Misschien is ze ook wat sensueler. Ze is iemand die haar eigen lichaam kent en begrijpt. Dat is alleen maar prachtig.”

Maria kust Tony als eerste in de film en niet andersom.

Zegler: „Nou en of.”