Opinie

Angela de Jong is uitgegroeid tot almachtige onwetende

Marcel van Roosmalen

Altijd als gewone mensen zich niet gehoord voelen, denk ik: ‘maar we hebben Angela de Jong toch nog?’ En de Angela de Jong-krant, het AD, die vol staat met wat de gewone mensen overal van vinden. Het basisidee bij het AD was ooit om een huisvrouw in gewonemensentaal over televisie te laten schrijven. Geen diepere vergezichten, gewoon ‘leuk’ of ‘stom’ en alles relateren aan kijkcijfers.

Ze is inmiddels het levende bewijs dat oppervlakkigheid scoort.

Angela de Jong is uitgegroeid tot almachtige onwetende. Een orakel dat maar blijft rakelen en dat inmiddels zelf is gaan geloven in haar wijsheid. Ze woont nog wel tussen andere gewone mensen, maar is inmiddels hoog boven hen uitgestegen. Ze begint nu ook verbanden te zien en conclusies te trekken die ze dan ook op televisie uitvent als de waarheid. Met een uitgestreken smoel die geen tegenspraak duldt omdat het haar waarheid (en die van alle andere gewone mensen) is.

Vrijdag zat ze bij talkshow Op1 om er te spreken over vrijheid van meningsuiting. Aanleiding waren de opvattingen van een andere gewone vrouw, realityster Erica Renkema, over moslimvrouwen en vooral de reactie daarop van de sponsors van haar influencer-dochter Maxime. Die sponsors trokken zich terug omdat de dochter zich niet distantieerde van haar moeder.

De discussie kort door de bocht samengevat: Angela vindt dat de vrijheid van meningsuiting hierdoor in gevaar is.

Wat opviel is dat nogal wat mensen uit de media het nodig vinden om dan bij voorbaat te waarschuwen. Angela de Jong is in hun ogen een medicijn dat je niet kunt slikken zonder de bijsluiter te lezen. Ik werd er meerdere keren aan herinnerd dat mevrouw de boel niet op een rijtje heeft, dat ze niet eens weet wat vrijheid van meningsuiting is en dat je door naar haar te luisteren rare denkbeelden kunt krijgen. Het werd niet met zoveel woorden gezegd, maar ik kreeg de indruk dat je racistisch kunt worden als je en de biografie van Erica leest en daarna naar Angela de Jong luistert.

Ik heb dat boek niet gelezen, maar heb wel naar Angela gekeken. En inderdaad: ik kreeg uitslag en jeuk, maar dat krijg ik eigenlijk altijd als ik haar lees of hoor praten. Het was niet erger dan normaal, Angela de Jong is de zeurende pijn die nu eenmaal hoort bij een verwaarloosd gebit. Je kunt wel stellig roepen dat je beter moet poetsen of flossen, maar daarvoor is het te laat. En wat maakt het ook uit? Haar lezers/fans kijken toch nooit in de spiegel.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.