Recensie

Recensie Boeken

De lezer kan alleen gissen naar het motief van de bleke, moordzuchtige huisvader in deze geslaagde thriller

Thriller Met Drie maakt de Israëlische misdaadauteur Dror Mishani (1975) een herstart. Noemde hij zijn eerste boeken ‘literaire thriller’, zijn derde boek is een ‘roman’.

Josep Curto

Met Drie maakt de Israëlische misdaadauteur Dror Mishani (1975) een herstart. Hij heeft afscheid genomen van inspecteur Avraham Avraham, de hoofdrolspeler in zijn eerste drie boeken. Zonder veel succes gaf De Bezige Bij de eerste twee in vertaling uit, De verdwenen zoon (2013) en De verdenking (2014).

Dror Mishani markeert zijn doorstart door zijn vierde boek te publiceren onder de naam D.A. Mishani. Noemde hij zijn eerste boeken ‘literaire thriller’, Drie is een ‘roman’. Zijn nieuwe Nederlandse uitgever draagt bij aan dat gedistingeerde cachet, met een omslag met chique belettering en een schilderij van stillevenvirtuoos Adriaen Coorte: een vlinder en drie perziken.

De vruchten zullen de drie vrouwen symboliseren die in Drie centraal staan, de vlinder de man die met hen aanpapt. Dat is Gil, een advocaat die Israëli’s met Oost-Europese wortels bijstaat.

In het eerste van de drie delen waarin het boek is opgedeeld staat Orna centraal. Deze alleenstaande moeder heeft Gil ontmoet op een datingsite voor gescheiden singles. Al snel ontdekt Orna dat Gil nog getrouwd is en vader van een gezin. Maar Orna is eenzaam en zet met haar eigen leugens een val waaruit ze niet meer kan ontsnappen. Een patroon dat zich herhaalt in de volgende delen van Drie. Daarin gaat het over Emilia, een uit Polen afkomstige hulp in de huishouding, en Ella, een promovenda met drie kinderen.

Mishani neemt de tijd. Zeker voor een misdaadroman sudderen de verhaallijnen tergend langzaam naar het kookpunt toe. En daarbij gaat alle aandacht steeds uit naar de slachtoffers van Gil. Wat deze bleke, moordzuchtige huisvader drijft en of hij eerder slachtoffers maakte, daar kan de lezer slechts naar gissen. Maar waarom Orna, Emilia en Ella zich aan hem vastklampen maakt Mishani aannemelijk. De lezer heeft met deze vrouwen te doen. Zeker met Emilia, omdat dan inmiddels duidelijk is aan welke gevaren deze vrome, familieloze vrouw zich blootstelt.

Mishina heeft een fijne pen. Als Orna voor het eerst in een hotelkamer in Tel Aviv met Gil naar bed is geweest moet ze denken aan Ronen, haar ex-echtgenoot: ‘Ronen herinnerde zich haar lichaam van toen ze vijfentwintig was en van toen ze dertig was, het lichaam van voor de zwangerschap en dat van na de bevalling, en als ze met hem naar bed ging, was ze een optelling van al die lichamen, alsof de herinnering eraan bij hen in bed lag. Maar voor Gil was haar huidige lichaam – deze buik, deze voeten, deze borsten – haar enige, zoals het nu was, zoals zij nu was. Ze wist niet of dat goed was of slecht.’

Drie is een geslaagde psychologische thriller. Een roman die nieuwsgierig maakt naar de eerdere ‘literaire thrillers’ van Dror Mishani.